Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Γ' Τάξη πενταήμερη στη Θεσσαλονίκη [14 -18 Δεκ 2016]


Δε φαίνεται να κρυώνουν στα 440 μέτρα υψόμετρο στον Π. Παντελεήμονα!

 
Προαγγελία στον πίνακα ανακοινώσεων.
 
 Στο Λευκό Πύργο.

Στο Επταπύργιο.

 Στους καταρράκτες της Έδεσσας.

Στην παλιά πόλη της Καβάλας.
Συνοδοί καθηγητές: Βαγγέλης Τσίχλης, Χρυσούλα Φίλιππα και Μανόλης Νίνος.
Κάτι ποζέρια στο Γεντικουλέ.

 Νυχτοπερπατήματα.

Στον 'Αγιο Δημήτριο.

Live πρόγραμμα στο πούλμαν από την Αναστασία.

Αμφορέας, στο μουσείο Αμφίπολης.

Στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Το πούλμαν μας του γραφείου ταξειδίων atHolidays.

Γ' Τάξη πενταήμερη στη Θεσσαλονίκη.
[14 -18 Δεκ 2016]

Διαμονή στο ξενοδοχείο El Greco, στο κέντρο της πόλης [Εγνατίας 23],
πολύ κοντά στην πλατεία Αιστοτέλους, την παραλιακή,
και τα σπουδαία μνημεία: Αλκαζάρ, την Καμάρα και τη Ροτόντα.

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

H Γ Τάξη στο Κέντρο Πολιτισμού “Σταύρος Νιάρχος” [9-12-2016]


 


 [συνοδοί καθηγητές:  Α. Μπράβου, Χ. Φίλιππα, Χ. Ρίζος και Ε. Νίνος]

 Η παρουσίαση "ηχητικά τοπία στο ΚΠΙΣΝ"  έγινε από την εικαστικό Κατερίνα Φωτοπούλου και τη νηπιαγωγό Χρυσαυγή Γεώργαρη, οι οποίες και μας ξενάγησαν στις εγκαταστάσεις του ιδρύματος και στο πάρκο.
Νομίζω ότι όλοι μας απολαύσαμε μια υπέροχη εμπειρία,
η συμμετοχή των μαθητών μας ήταν εξαιρετική
μιας και οι νέες κοπέλες τους τράβηξαν την προσοχή
με τη ζωντάνια και την εφευρετικότητά τους.

Oι... πιο "ψαγμένοι" ας δουν το έργο του θεωρητικού της μουσικής John Cage.
Για το πολύ ιδιότροπο έργο του 4'33'' όπου μας παροτρύνει να ακούσουμε τους ήχους παρασκηνίου, εδώ, .


Κινούμενα γλυπτά  του Ιάπωνα Susumu Shingu

 σχέδιο του ιδρύματος από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Renzo Piano

 τεχνητό κανάλι που συνδέεται με το Σαρωνικό

έκθεση γλυπτών του Χρήστου Καπράλου
στην ταράτσα του ΚΠΙΣΝ


Χρήστος Καπράλος
"Νίκη" 1961
Ο τρόπος για να πλησιάσουμε τους αρχαίους γλύπτες δεν είναι να κάνουμε συνθέσεις που να μοιάζουν με τις δικές τους. Είναι η αγάπη στον άνθρωπο, όπως είχαν κι αυτοί.

Πραγματοποιήθηκε σήμερα η επίσκεψη της Γ' Τάξης
στο Κέντρο Πολιτισμού του
Ιδρύματος "Σταύρος Νιάρχος" [ΚΝΙΣΝ].

Φωτορεπορτάζ:
Χάρης Μποϊντάς [Γ2] και Γιάννης Ρεντζής [Γ3].

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Η εφαρμογή ToposText συγκεντρώνει χιλιάδες μυθικές και ιστορικές τοποθεσίες

Aikaterini Laskaridi Foundation

    Χιλιάδες μυθικές και ιστορικές τοποθεσίες και οι αρχαίες πηγές που αναφέρονται σε αυτές, βρίσκονται μόλις ένα «κλικ» μακριά, μέσα από τον ιστότοπο και την εφαρμογή «ToposText» που προσφέρεται δωρεάν στο κοινό. 

Πηγή: www.lifo.gr

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Teens curate teens at the Museum of Fine Arts in Boston

HOMiE: In Our Eyes



SLIDESHOW
Watch the eleven works of art produced by teenagers and choose your favorite.

Why do you think the young artist made that specific work of art?
["A picture bears its pretext, the reason for its existence, within it"]



bibliography

Albert Gleizes and Jean Metzinger EXCERPT FROM CUBISM, 1912
Daniel-Henry Kahnweiler, Der Weg zum Kubismus, Published by Delphin in Munich, 1920




Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Πίνακας στο Γ3 με απαντήσεις λεξιλογικής άσκησης αγγλικών



Ο Γιάννης Ρεντζής [Γ3 - 2016-2017] καθαρόγραψε καλλιτεχνικά
τις απαντήσεις της άσκησης 4a
Take Off B1 +  p. 137.

Όσα έγραψε στον πίνακα είναι απλές εξηγήσεις των ιδιωματικών εκφράσεων:
2. in a new light
3. light at the end of the tunnel
4. came to light
5. went out like a light
6. was given the green light
7. saw the light
8. the light of his/her light.


Student's notebook Derivatives [Τετράδιο σημειώσεις Παράγωγα]


Σημειώσεις από το τετράδιο αγγλικών της μαθήτριας
Βίκης Σούκου [Α3 - 2016-2017].

Παράγωγο ονομάζουμε μια λέξη που σχηματίζεται από μια άλλη,
με την προσθήκη μια συλλαβής στο τέλος [επίθημα],
ή στην αρχή [πρόθεμα].
Το παράγωγο είναι διαφορετικό μέρος του λόγου
από τη λέξη που προήλθε [θέμα / ρίζα].

Στο συγκεκριμένο παράδειγμα το παράγωγο είναι η λέξη disability.
Προέρχεται από τη λέξη able.
Το θέμα/ρίζα είναι "abil-".

Εμμανουήλ Νίνος [ΠΕ 06]

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Reading technique SCANNING

adapted from Smiths's book  pp. 54-57


Aims: to familiarize Ss with the technique of SCANNING
Time: 20 minutes
Materials:


Procedure:
1. explain to the Ss what scanning is
2. give out worksheet

3. Ss guess the missing words from the context
4.  discussion



Bibliography
Mike & Glenda Smith (1990) A study Skills Handbook. Oxford: OUP

Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

FIND THE NOUN - DERIVATIVES

adapted from Wright's book  pp. 40-42


Aims: to practise wordbuilding - derivatives - affixation - dictionary use
Time: 20 minutes
Materials:
worksheet 1    [unit 1   pp. 8-9 "Opening night" vocabulary items]
worksheet 2    [unit 5   pp. 64-65 "Roswell" vocabulary items]
 printed dictionary, android app Merriam-Webster
or
http://learnersdictionary.com/
https://en.oxforddictionaries.com/help

Procedure:
1. elicit / explain derivative - suffix - prefix - ending
2. give out worksheet
Ss complete it without using a dictionary
3. homework complete the ones they couldn't find using a printed or electronic dictionary or app or even google search
4.  next lesson check the answers



Bibliography
Jones, L. (2013). Take Off! B2. Athens: Hillside Press
Wright, J. (1998). Dictionaries. Oxford: OUP

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

Στατιστικά βαθμολογίας ΑΓΓΛΙΚΑ ΕΙΔΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ 2016


Στατιστικά ΑΓΓΛΙΚΑ ΕΙΔΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ 2016

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ
Βαθμός         πλήθος          ποσοστό   
0-5        616        5,03%
5-10      2429    19,82%            κάτω από τη βάση   24,85%
10-12    2320    18,93%
12-15    3861    31,50%
15-18    2802    22,86%
18-20    228        1,86%
        12256


4ο ΓΕ.Λ Ιλίου
Βαθμός       πλήθος        ποσοστό   
0-5        4        19,04%
5-10      8        38,09%            κάτω από τη βάση   57,13%
10-12    2        9,52%
12-15    7        33,33%
15-18    0        0%
18-20    0        0%
        21

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ



Η αρχική παρέμβαση πολλών από εμάς στο κείμενο των 56 (βλ. https://goo.gl/aORrN3) αφορούσε το πάγιο αίτημα της ελληνικής γλωσσολογικής κοινότητας και των ειδικών της εκπαίδευσης αλλά και της ελληνικής κοινωνίας να αναβαθμιστεί η διδασκαλία της πρώτης γλώσσας στο γυμνάσιο, με αποσύνδεση της διδασκαλίας της νέας ελληνικής από τη διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής. Το θέμα τέθηκε επ’ ευκαιρία του εθνικού διαλόγου για την παιδεία και ενόψει των κυοφορούμενων αλλαγών. Αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση του κειμένου των 56 ακολούθησε πλήθος επιστολών, άρθρων, παρεμβάσεων, συλλογών υπογραφών κ.λπ. στα έντυπα και στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, στο διαδίκτυο και ειδικότερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από φορείς ή μεμονωμένα άτομα που έχουν επαγγελματικό, ακαδημαϊκό, ερασιτεχνικό, εθνικό ή άλλου είδους ενδιαφέρον για τη διατήρηση της διδασκαλίας των αρχαίων στο δημόσιο σχολείο. Καθώς τα κείμενα αυτά περιλαμβάνουν ποικίλους ανυπόστατους ισχυρισμούς, που συχνά υπερβαίνουν τα όρια του ευτράπελου, ως μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας με αρμοδιότητα στα γλωσσικά θέματα οφείλουμε να ενημερώσουμε την κοινή γνώμη για την επιστημονική αλήθεια. Τα επιστημονικά ζητήματα που αφορούν τη διδασκαλία της πρώτης γλώσσας έχουν εξεταστεί και συνεχίζουν να εξετάζονται με πλήθος θεωρητικών και εφαρμοσμένων ερευνών από διαφορετικές οπτικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό και τα επιστημονικά πορίσματα έχουν διατυπωθεί με σαφήνεια. Με βάση αυτά τα πορίσματα, εκθέτουμε παρακάτω τις αρχές των ειδικών κλάδων της γλωσσικής επιστήμης για τη δομή, την ιστορία, την κατάκτηση και τη διδασκαλία της γλωσσας, σε αντιδιαστολή προς τις διαδεδομένες πλάνες και μύθους γύρω από τη φύση της γλώσσας και τη γλωσσική διδασκαλία που ανασύρθηκαν και πάλι, με αφορμή το φλέγον ζήτημα της διδασκαλίας της νέας και αρχαίας ελληνικής γλώσσας στο γυμνάσιο.
Α. Η πρώτη θεμελιώδης πλάνη είναι ότι την πρώτη γλώσσα τη μαθαίνουμε μέσω διδασκαλίας και ότι, για να την κατακτήσουμε «σε βάθος» και «ολοκληρωμένα», πρέπει να διδαχθούν παλαιότερες μορφές της (αρχαία, καθαρεύουσα...), οι οποίες αποτελούν και τη βάση για την κατάκτηση της νεοελληνικής «γραμματικής» (μορφολογίας και σύνταξης).
Στην πραγματικότητα, η (μη συνειδητή) γνώση της γραμματικής της πρώτης γλώσσας αναπτύσσεται με φυσικό τρόπο πολύ πριν την είσοδο των παιδιών στο σχολείο. Στο πλαίσιο της σχολικής εκπαίδευσης, του λεγόμενου σχολικού εγγραμματισμού, δεν μαθαίνεται η γραμματική της γλώσσας. Αυτό που ονομάζουμε διδασκαλία της γραμματικής στο σχολείο στοχεύει στην απόκτηση συνειδητής γλωσσικής επίγνωσης της ήδη φυσικά και διαισθητικά ανεπτυγμένης δομής της γλώσσας, με σκοπό την εκμάθηση της γραμματικής ορολογίας. Με απλά λόγια, ένα παιδί χρησιμοποιεί τέλεια π.χ. τον αόριστο ή τη γενική πληθυντικού με φυσικό τρόπο από τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Στο σχολείο όμως μαθαίνει ότι λέγεται «αόριστος» ή «γενική πληθυντικού», πώς χρησιμοποιείται, πώς γράφεται κ.λπ. Τα όποια κενά, οι εξαιρέσεις σε σχηματισμούς γραμματικών τύπων, μπορεί όντως να αφορούν επιβιώσεις στοιχείων από παλιότερες φάσεις της ελληνικής (π.χ. τα περίφημα τριγενή και δικατάληκτα επίθετα). Τέτοια στοιχεία όμως μπορεί και πρέπει να διδάσκονται πιο αποτελεσματικά με την ένταξή τους στο μάθημα της νεοελληνικής γλώσσας. Αυτό μπορεί να γίνει με κατάλληλη εξήγηση του τρόπου με τον οποίο αποκλίνουν από το σύγχρονο σύστημα, παρά με την ανάμεικτη διδασκαλία των εν χρήσει και παρωχημένων γλωσσικών μορφών, όπως γίνεται στο σημερινό μάθημα των αρχαίων ελληνικών στο γυμνάσιο. Η τρέχουσα φιλοσοφία του γλωσσικού μαθήματος μοιάζει να μην αναγνωρίζει το αυτονόητο, ότι δηλαδή η γραμματική της νέας ελληνικής είναι ένα αυθύπαρκτο σύστημα με τις δικές του κανονικότητες και δυναμικές. Αντιθέτως, σε μεγάλο βαθμό το γλωσσικό μάθημα σήμερα αντικατοπτρίζει την απαράδεκτη προκατάληψη ότι η σύγχρονη ομιλούμενη γλώσσα είναι ατελής και ότι απαιτεί διαρκή αναδρομή στο παρελθόν για κάλυψη των ατελειών. Ως προς τους απώτερους στόχους της γλωσσικής διδασκαλίας στη μέση εκπαίδευση και την επαφή με τα κείμενα, αρχαία και νέα, θα πρέπει να σημειώσουμε τα εξής. Στο σχολείο η μαθήτρια/ο μαθητής εξασκείται: (α) στην πραγματοποίηση κατάλληλων γραμματικών και λεξιλογικών επιλογών για τη δημιουργία συγκεκριμένου νοήματος σε δεδομένο επικοινωνιακό και κοινωνικό πλαίσιο (π.χ. να ζητάει κάτι με ευγένεια ή χωρίς, να παρουσιάζει κάτι ως βέβαιο ή ως πιθανό, να δηλώνει κάτι με απόλυτο ή συγκρατημένο τρόπο)· (β) στη γνώση της γραμματικής ορολογίας και κανόνων, ώστε να είναι σε θέση να ανακαλεί τους γραμματικούς κανόνες κατά τη διαδικασία βελτίωσης ή αναθεώρησης των κειμένων που έχει συνθέσει. Επιπλέον, σε κάθε σύγχρονο πρόγραμμα εγγραμματισμού διερευνάται με κριτικό τρόπο η λειτουργία των γραμματικών δομών ως μέσων δόμησης νοημάτων και ως μηχανισμών ύφους· εξετάζονται δηλαδή κριτικά οι γλωσσικές επιλογές των ομιλητριών/ομιλητών (π.χ. ενεργητική ή παθητική φωνή, παρατακτική ή υποτακτική σύνταξη) που χαρακτηρίζουν διάφορα είδη γραπτών και προφορικών κειμένων και τα επικοινωνιακά αποτελέσματα αυτών των επιλογών όσον αφορά τις νοηματικές αποχρώσεις που προσδίδουν στο κείμενο (π.χ. σαφήνεια, ενάργεια, επισημότητα, αυθεντία, λογοτεχνικότητα κ.λπ.). Το απώτερο ζητούμενο είναι ο κριτικός συσχετισμός με τις κοινωνικές και πολιτισμικές συμβάσεις και συνήθειες που καθορίζουν την παραγωγή και την ερμηνεία του λόγου σε διάφορα περιβάλλοντα χρήσης, η υποψιασμένη, κριτική ανάγνωση των κοινωνικών και πολιτιστικών νοημάτων που φέρουν τα κείμενα και που κωδικοποιούνται μέσα από τις γραμματικές δομές και το λεξιλόγιό τους. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, δηλαδή της στέρεης γλωσσικής καλλιέργειας με κριτική διάσταση, χρειάζεται επομένως αναλυτική ενασχόληση με κείμενα και γλωσσικές δομές που εξετάζονται κριτικά σε σχέση με τα περιβάλλοντα εμφάνισης και χρήσης τους. Η αποπλαισιωμένη γραμματοκεντρική διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής, μέσα από ασύνδετα μεταξύ τους αποσπάσματα και χωρίς εποπτεία του συνολικού κειμένου, του είδους και του συγκειμένου του, δεν είναι δυνατόν να εξυπηρετήσει τον στόχο αυτό. Αντιθέτως, μαθήτριες και μαθητές εξοπλισμένες/οι με τις παραπάνω γλωσσικές και κριτικές δεξιότητες στη νέα ελληνική μπορούν, εφόσον το επιθυμούν, να προσπελάσουν πολύ πιο εύκολα, αποτελεσματικά και κριτικά σε μεταγενέστερο στάδιο την αρχαία ελληνική γραμματεία.
Β. Η δεύτερη θεμελιώδης πλάνη αφορά την καλλιέργεια του λεξιλογίου μέσω της αρχαίας ελληνικής.
Εξυπακούεται πως μεγάλο μέρος του λόγιου λεξιλογίου της νέας ελληνικής έχει αρχαιοελληνικές ρίζες ή έχει παραχθεί στη βάση αρχαιοελληνικών ριζών, ακόμα και όταν πρόκειται για νεολογισμούς όπως «σιδηρόδρομος», μεταφραστικά δάνεια όπως «βιοτεχνία» και διεθνισμούς όπως «μικροσκόπιο». Η εξοικείωση με τη λόγια γλωσσική παράδοση είναι αναγκαία, εφόσον στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα χρησιμοποιούνται και στοιχεία προερχόμενα από το γλωσσικό της παρελθόν· δεν εξασφαλίζεται όμως με τη διδασκαλία της γραμματικής και του συντακτικού της αρχαίας. Αντίθετα, θα ήταν πολύ αποτελεσματικότερη –παράλληλα με τη διδασκαλία της παραγωγής και της σύνθεσης των λέξεων– η ενσωμάτωση της ετυμολογίας στη διδασκαλία του λεξιλογίου της νέας ελληνικής, με ρητή και σαφή εξήγηση των μηχανισμών που διέπουν τον σχηματισμό και τον δανεισμό λεξικών στοιχείων και εκφράσεων από παλαιότερες μορφές της ελληνικής, αλλά και των αλλαγών που αυτές έχουν υποστεί στο ταξίδι τους μέσα στον χρόνο.
Γ. Η τρίτη θεμελιώδης πλάνη αφορά την ταύτιση της γλώσσας με τα κείμενα, του κώδικα με το περιεχόμενο.
Αν στόχος είναι η κατανόηση και η αποτίμηση του πολύτιμου πολιτισμικού κεφαλαίου που περιέχει η αρχαία ελληνική γραμματεία, αυτός ο στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί με την ενασχόληση με αποσπάσματα σε επίπεδο γραμματικής και με τη μετατροπή τους σε κείμενα θεματογραφίας. Αντίθετα, ο συγκεκριμένος στόχος μπορεί να επιτευχθεί με την κριτική και πολιτισμικά προσανατολισμένη ανάγνωση ολόκληρων κειμένων σε γλώσσα απόλυτα κατανοητή στους μαθητές – επομένως, από μετάφραση, η οποία κάλλιστα μπορεί να συνοδεύεται και από το πρωτότυπο αρχαίο κείμενο στη διπλανή σελίδα. Όσον αφορά το σαθρό επιχείρημα ότι μόνο από το πρωτότυπο κατανοείται το ακριβές και πλήρες νόημα των κειμένων και ότι οι νοηματικές αποχρώσεις «χάνονται στη μετάφραση», υπενθυμίζουμε ότι, για να γίνουν κατανοητές οι νοηματικές και υφολογικές λειτουργίες των γλωσσικών επιλογών, προϋποτίθεται σύνδεση της γλώσσας με τα κοινωνικά και πολιτισμικά περιβάλλοντα χρήσης της. Μόνο εφόσον καλλιεργηθεί στη ζωντανή γλώσσα αυτή η δεξιότητα, μπορεί να βοηθήσει και στην κριτική, στοχαστική προσπέλαση της γλώσσας και του ύφους των κειμένων της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.
Δ. Η τέταρτη θεμελιώδης πλάνη αφορά τις υποτιθέμενες ευεργετικές ιδιότητες της αρχαίας ελληνικής στην «όξυνση του νου» και στη βελτίωση της γλωσσικής ικανότητας.
Υπάρχουν πολλές εμπεριστατωμένες έρευνες που δείχνουν ότι η εκμάθηση διαφόρων γλωσσών ή και διαλέκτων –και μάλιστα η συνύπαρξή τους και η αντιπαραβολικήεπεξεργασία τους– μπορεί να συντείνει στη γλωσσική καλλιέργεια αλλά και γενικότερα στη γνωστική συγκρότηση του ατόμου, πάντοτε με την κατάλληλη παιδαγωγική προσέγγιση. Αυτό άλλωστε αποτελεί ένα από τα συστατικά της γλωσσικής επίγνωσης, στην οποία πρέπει να στοχεύει η σχολική εκπαίδευση. Ωστόσο, ακόμα και σε πρόσφατες παρεμβάσεις, οι ισχυρισμοί που διατυπώνονται για την αρχαία ελληνική δεν είναι αυτού του τύπου. Αντίθετα, φτάνουν να αποδίδουν την υποτιθέμενη βελτίωση της γλωσσικής ικανότητας των μαθητριών και των μαθητών, ακόμα και τη θεραπεία της δυσλεξίας (!), στην «ανωτερότητα» της αρχαίας ελληνικής γλώσσας ή στην υποτιθέμενη μοναδική στον κόσμο «μαθηματική» ή «λογική» δομή της, θέματα για τα οποία δεν έχει υπάρξει ποτέ και πουθενά καμία επιστημονική έρευνα. Συνεπώς, τέτοιες θέσεις ανήκουν στον χώρο της παραφιλολογίας και της ψευδοεπιστήμης και πρέπει να αντιμετωπίζονται όχι μόνο ως κωμικά αφηγήματα, αλλά και ως επικίνδυνα μυθεύματα. Ισχυρισμοί που δεν είναι βασισμένοι στη διεθνώς καθιερωμένη γλωσσολογική και παιδαγωγική έρευνα αλλά στη διαίσθηση, στη φαντασίωση και στην ακραία ιδεολογία δεν μπορούν να αποτελούν τη βάση των εκπαιδευτικών πολιτικών ενός σύγχρονου κράτους.
Ε. Η πέμπτη διαδεδομένη θεμελιώδης πλάνη και διαστρέβλωση της πραγματικότητας αφορά τη θέση του μαθήματος των αρχαίων ελληνικών στο εκπαιδευτικό σύστημα άλλων, κυρίως ευρωπαϊκών, χωρών.
Η «διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών» σε άλλες χώρες, όπως π.χ. η Αγγλία και η Γαλλία, δεν έχει τον χαρακτήρα της τυπικής και ολοκληρωμένης εκμάθησης του γραμματικοσυντακτικού συστήματος, όπως συμβαίνει, δυστυχώς, στο ελληνικό γυμνάσιο. Αφορά τα στοιχεία της αρχαίας ελληνικής, αλλά ισότιμα και της λατινικής, που είναι πιο αναγνωρίσιμα στις οικείες κουλτούρες και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά ούτε «υποβοηθά» τη διδασκαλία της γραμματικής στην πρώτη γλώσσα. Επιπλέον, στις χώρες αυτές, η διδασκαλία/εκμάθηση των αρχαίων ελληνικών είναι προαιρετική ή/και διαθέσιμη σε ειδικά, π.χ. κλασικά, σχολεία, που αξίζει μάλιστα να αναρωτηθεί κανείς γιατί δεν υπάρχουν στην Ελλάδα. Το μάθημα αυτό αφορά κυρίως τον πολιτισμό, με έμφαση σε εμβληματικά μοτίβα και πολιτισμικές πτυχές του αρχαίου κόσμου και είναι πλαισιωμένο με διακειμενικές αναφορές και καλλιτεχνικές ή άλλες δημιουργικές δραστηριότητες. Ο κεντρικός μαθησιακός στόχος του μαθήματος των αρχαίων ελληνικών στις χώρες αυτές είναι η γνωριμία των μαθητριών και των μαθητών με τον αρχαίο (ελληνικό) πολιτισμό, η ανάπτυξη του δημοκρατικού τους αισθήματος και η κατανόηση της έννοιας του πολίτη. Για του λόγου το αληθές, παραπέμπουμε στους αντίστοιχους αγγλικούς και γαλλικούς ιστότοπους (βλ. π.χ. http://irisproject.org.uk - http://www.arretetonchar.fr). Θα ήταν ευχής έργο αν κάτι τέτοιο αποτελούσε τον κύριο στόχο του μαθήματος των αρχαίων ελληνικών και στο ελληνικό σχολείο, κάτι που προτάθηκε άλλωστε και στο κείμενο της παρέμβασης των 56.
ΣΤ. Η έκτη πλάνη αφορά την άποψη ότι η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής στο γυμνάσιο θα αποτελέσει φραγμό στην υποτιθέμενη ξενομανία και στη χρήση των greeklish.
Πρόκειται για το σύνηθες κωμικό επιχείρημα, συνδεδεμένο με τη φοβική αντίδραση απέναντι στα greeklish, τα οποία δεν είναι, βέβαια, γλώσσα αλλά ένα σύστημα απεικόνισης/γραφής της ελληνικής γλώσσας με λατινικούς χαρακτήρες σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα (διαδίκτυο, sms) και για συγκεκριμένους λόγους (ταχύτητα, έλλειψη ελληνικών χαρακτήρων σε ορισμένα πληκτρολόγια κ.λπ.), ένα σύστημα που ούτε βλάπτει ούτε βελτιώνει τη γλώσσα και δεν αποτελεί καν μέρος της φυσικής ομιλούμενης γλώσσας. Ωστόσο, ακόμα κι αν δεν μιλήσουμε για τα greeklish αυτά καθαυτά, αλλά θεωρήσουμε ότι η έγνοια των υπερασπιστών της διδασκαλίας της αρχαίας αφορά την υποτιθέμενη τάση για ξενομανία στη γλώσσα, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι δεν υπάρχει καμία σοβαρή ένδειξη ότι η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής αποτελεί φραγμό. Αντίθετα, η απαξίωση της νέας ελληνικής, που επιτυγχάνεται μέσω του ιδεολογήματος ότι δεν μαθαίνεται πλήρως αν δεν υπάρχει το δεκανίκι της διδασκαλίας της αρχαίας, ότι, δηλαδή, δεν αποτελεί γλώσσα όπως όλες οι υπόλοιπες, μπορεί να οδηγήσει σε τέτοιου είδους φαινόμενα.
Κάθε φορά που ξεσπά σάλος για ένα θέμα γλωσσικού ενδιαφέροντος, δημοσιεύονται κείμενα στα οποία εκφράζονται επιστημονικά παντελώς ατεκμηρίωτες απόψεις. Η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών είναι μόνο ένα από τα πολλά θέματα για τα οποία διατυπώνονται επιστημονικά αβάσιμοι ισχυρισμοί. Ας θυμηθούμε, π.χ., την υποτιθέμενη κατάργηση γραμμάτων στη νέα γραμματική της πέμπτης και έκτης δημοτικού, ένα θέμα που συζητήθηκε πολύ το καλοκαίρι του 2012. Ακόμη και σε εφημερίδες που θεωρούνται έγκριτες αναλύονται γλωσσικά θέματα ερήμην των επιστημών της γλώσσας και των εκπροσώπων τους που υπηρετούν σε πανεπιστήμια ή ερευνητικά κέντρα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι απαράδεκτο τα πορίσματα των επιστημών της γλώσσας να μη γίνονται γνωστά στην κοινή γνώμη, ενώ υποστηρίζονται τόσες ανακρίβειες. Οι αρχές και οι θέσεις των επιστημών της γλώσσας και των λειτουργών τους δεν είναι δυνατόν να απουσιάζουν από το δημόσιο διάλογο για τη γλώσσα ή να απαξιώνονται από μεμονωμένα άτομα, ομάδες ή φορείς που αυτοανακηρύσσονται ως (οι μόνοι) ειδικοί για κάθε θέμα που αφορά το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της γλώσσας μας.
 
Πανεπιστημιακοί - ερευνητές (γλωσσολόγοι, παιδαγωγοί, κλασικοί φιλόλογοι, νεοελληνιστές, βυζαντινολόγοι)
Holton David, Καθηγητής, Univ. of Cambridge · Horrocks Geoffrey, Καθηγητής, Univ. of Cambridge · Vis Jeroen, Λέκτορας, Univ. of Amsterdam · Αγαθοπούλου Ελένη, Αναπλ. Καθηγήτρια, ΑΠΘ · Αγγελάκος Κώστας, Αναπλ. Καθηγητής, Ιόνιο Πανεπιστήμιο · Αθήνη Στέση, Επίκ. Kαθηγήτρια, Πανεπ. Πατρών · Αλβανούδη Αγγελική, Διδάσκουσα, James Cook Univ. · Αναστασιάδη-Συμεωνίδη Άννα, Ομ. Καθηγήτρια, ΑΠΘ · Ανδρέου Μάριος, Ερευνητής, Heinrich-Heine-Univ. Duesseldorf · Ανδρούσου Αλεξάνδρα, Αναπλ. Καθηγήτρια, ΕΚΠΑ · Ανδρουτσόπουλος Γιάννης, Καθηγητής, Univ. Hamburg · Αρβανίτη Αμαλία, Καθηγήτρια, Univ. of Kent · Αρμοστής Σπύρος, Διδάσκων, Ευρωπαϊκό Πανεπ. Κύπρου & ΑΠΚυ · Αρχάκης Αργύρης, Καθηγητής, Πανεπ. Πατρών · Βαλάκας Κωνσταντίνος, Αναπλ. Καθηγητής, Πανεπ. Πατρών · Βαλετόπουλος Φρειδερίκος, Καθηγητής, Univ. de Poitiers · Βασιλάκη Ευγενία, Λέκτορας, Πανεπ. Θεσσαλίας · Βασιλάκη Σοφία, Καθηγήτρια, INALCO · Βλάχος Χρήστος, Δρ., Ερευνητής, Univ. of London (QMC) · Βούλγαρη Σοφία, Επίκ. Καθηγήτρια, ΔΠΘ · Γαβριηλίδου Ζωή, Καθηγήτρια, ΔΠΘ · Γαβριηλίδου Μαρία, Ερευνήτρια, ΙΕΛ-Ε.Κ. Αθηνά · Γαραντούδης Ευριπίδης, Καθηγητής, ΕΚΠΑ · Γεωργακόπουλος Θανάσης, Ερευνητής, Univ. of Kassel · Γεωργαλίδου Μαριάνθη, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Αιγαίου · Γεωργιάδου Αριστούλα, Αναπλ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Πατρών · Γιαννακοπούλου Βάσω, Λέκτορας, Πανεπ. Κύπρου · Γιούλη Παρασκευή, Ερευνήτρια, ΙΕΛ-Ε.Κ. Αθηνά · Γκανά Ελένη, Λέκτορας, Πανεπ. Θεσσαλίας · Γραβάνη Μαρία, Επίκ. Καθηγήτρια, Ανοικτό Παν. Κύπρου · Γραμμενίδης Σίμος, Καθηγητής, ΑΠΘ · Δελβερούδη Ρέα, Αναπλ. Καθηγήτρια, ΕΚΠΑ · Θωμαδάκη Ευαγγελία, Αναπλ. Καθηγήτρια, ΔΠΘ · Θώμου Παρασκευή, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Κρήτης · Ιορδανίδου Άννα, Καθηγήτρια, Πανεπ. Πατρών · Ιωαννίδου Έλενα, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Κύπρου · Καζαντζίδης Γιώργος, Επίκ. Καθηγητής, Πανεπ. Πατρών · Καϊλή Χασάν, Διδάσκων, Πανεπ. Άγκυρας · Κακανά Δόμνα, Καθηγήτρια, ΑΠΘ · Κακογιάννη-Ντοά Φρύνη, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Κύπρου · Κακουλλου Ρένα, Καθηγήτρια, Penn State Univ. · Κακριδή Μάρω, Επίκ. Καθηγήτρια, ΕΚΠΑ · Καμπάκη-Βουγιουκλή Πηνελόπη , Καθηγήτρια, ΔΠΘ · Κανάκης Κώστας, Αναπλ. Καθηγητής, Πανεπ. Αιγαίου · Καπετανγιάννη Ντίνα, Λέκτορας, Univ. of North Texas · Καπλάνης Τάσος, Επίκ. Καθηγητής, ΑΠΘ · Καπογιάννη Ελένη, Λέκτορας, Univ. of Kent · Καρακαντζά Ευφημία, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Πατρών · Καραλή Μαρία, Επίκ. Καθηγήτρια, ΑΠΘ · Καρασίμος Αθανάσιος, Ερευνητής, Ακαδημία Αθηνών · Καρατσαρέας Πέτρος, Λέκτορας,, Univ. of Westminster · Καρβούνης Χρήστος, Υφηγητής, Univ. Mainz · Καρναβά Άρτεμις, Επιστημ. Συνεργάτιδα, Berlin-Brandenb. Ak. Der Wiss. · Καρυολαίμου Μαριλένα, Αναπλ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Κύπρου · Κατή, Δήμητρα, Καθηγήτρια, ΕΚΠΑ · Κατσαρού Ελένη, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Κρήτης · Κατσογιάννου Μαριάννα, Αναπλ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Κύπρου · Κεχαγιάς Αξιώτης, Λέκτορας, Univ. of Salford & UCL · Κονδύλη Μαριάννα, Αναπλ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Πατρών · Κορδώνη Βάλια, Καθηγήτρια, Humboldt-Univ. Berlin · Κοτζόγλου Γιώργος, Επίκ. Καθηγητής, Πανεπ. Αιγαίου · Κουτσούκος Νίκος, Ερευνητής, Univ. Catholique de Louvain · Κριμπάς Παναγιώτης, Αναπλ. Καθηγητής, ΔΠΘ · Κωστίου Κατερίνα, Καθηγήτρια, Πανεπ. Πατρών · Λαμπρόπουλος Απόστολος, Καθηγητής, Univ. Bordeaux-Montaigne · Λάμπρου Έφη, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Κύπρου · Λεκάκου Μαρίκα, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπιστ. Ιωαννίνων · Λιόσης Νίκος, Ερευνητής, ΙΝΣ – Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη · Λομπάρντο Ευτυχία, Επιστ. Συνεργάτιδα, Πανεπ. Κύπρου & Λευκωσίας · Μακρή-Τσιλιπάκου Μαριάνθη, Ομ. Καθηγήτρια, ΑΠΘ · Μανουηλίδου Χριστίνα, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Πατρών · Μαρκαντωνάτου Στέλλα, Ερευνήτρια Α’, ΙΕΛ-Ε.Κ. Αθηνά · Μαρκόπουλος Θοδωρής, Επίκ. Καθηγητής, Πανεπ. Πατρών · Μαστροπαύλου Μαρία, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Ιωαννίνων · Μελισσαροπούλου Δήμητρα, Διδάσκουσα, Πανεπ. Πατρών · Μιχάλης Αθανάσιος, Επίκ. Καθηγητής, ΕΚΠΑ · Μιχελιουδάκης Δημήτρης, Ερευνητής, Univ. of York · Μότσιου Ελένη, Λέκτορας, Πανεπ. Θεσσαλίας · Νάκας Θανάσης, Καθηγητής, ΕΚΠΑ · Νάκου Ειρήνη, Καθηγήτρια, Πανεπ. Θεσσαλίας · Νεοκλέους Θεώνη, Ειδ. Επιστήμονας, Πανεπ. Κύπρου · Νικολού Καλομοίρα, Λέκτορας, Πανεπ. Αιγαίου · Ντίνας Κώστας, Καθηγητής, Πανεπ. Δυτικής Μακεδονίας · Ξενοφώντος Κωνσταντίνος, Λέκτορας, Πανεπ. Λευκωσίας · Ξυδόπουλος Γιώργος, Αναπλ. Καθηγητής, Πανεπ. Πατρών · Οικονομάκου Μαριάνθη, Διδάσκουσα, Πανεπ. Αιγαίου · Οικονομοπούλου Αικατερίνη, Λέκτορας, Πανεπ. Πατρών · Παναγιωτίδης Φοίβος, Αναπλ. Καθηγητής, Πανεπ. Κύπρου · Παπαδοπούλου Δέσποινα, Αναπλ. Καθηγήτρια, ΑΠΘ · Παπαδοπούλου Χρυσούλα, Μέλος Ε.Ε.Π, Πανεπ. Αιγαίου · Παπαζαχαρίου Δημήτρης, Αναπλ. Καθηγητής, Πανεπ. Πατρών · Παπαναστασίου Γιώργος, Αναπλ. Καθηγητής, ΑΠΘ · Παπανδρέου Μαρία, Επίκ. Καθηγήτρια, ΑΠΘ · Παππάς Παναγιώτης, Αναπλ. Καθηγητής, Simon Fraser Univ. · Παυλίδου Θεοδοσία-Σούλα, Ομ. Καθηγήτρια, ΑΠΘ · Πετεινού Κάκια, Αναπλ. Καθηγήτρια, Τεχνολογικό Πανεπ. Κύπρου · Πλιάτσικας Χρήστος, Επίκ. Καθηγητής, Univ. of Reading · Πολίτης Περικλής, Αναπλ. Καθηγητής, ΑΠΘ · Πρωτόπαπας Αθανάσιος, Αναπλ. Καθηγητής, ΕΚΠΑ · Ράλλη Αγγέλα, Καθηγήτρια, Πανεπ. Πατρών · Ρούσσου Άννα, Καθηγήτρια, Πανεπ. Πατρών · Σακελλαρίου Αγγελική, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Δυτ. Μακεδονίας · Σελίμης Στάθης, Διδάσκων, Πανεπ. Θεσσαλίας · Σηφάκις Νίκος, Αναπλ. Καθηγητής, ΕΑΠ · Σολομών Εσθήρ, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Ιωαννίνων · Σπαντιδάκης Ιωάννης, Καθηγητής, Πανεπ. Κρήτης · Στάμου Αναστασία, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Δυτ. Μακεδονίας · Σταυρακάκη Σταυρούλα, Αναπλ. Καθηγήτρια, ΑΠΘ · Τάντος Αλέξανδρος, Επίκ. Καθηγητής, ΑΠΘ · Ταξιτάρη Λουκία, Ερευν. Συνεργάτιδα, Τεχνολογικό Πανεπ. Κύπρου · Τερζή Αρχόντω, Καθηγήτρια, ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας · Τζακώστα Μαρίνα, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Κρήτης · Τοπιντζή Νίνα, Επίκ. Καθηγήτρια, ΑΠΘ · Τσαγγαρή Ντίνα, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Κύπρου · Τσάφος Βασίλης, Επίκ. Καθηγητής, ΕΚΠΑ · Τσιπλάκου Σταυρούλα, Αναπλ. Καθηγήτρια, ΑΠΚυ · Τσολάκη Σοφία, Δόκ. Ερευνήτρια, ΙΝΣ-Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη · Τσολακίδης Συμεών, Επιστ. Συνεργάτης, Πανεπ. Πατρών · Τσούλας Γιώργος, Επίκ. Καθηγητής, Univ. of York · Φλιάτουρας Ασημάκης, Λέκτορας, ΔΠΘ · Φλώρος Γιώργος, Αναπλ. Καθηγητής, Πανεπ. Κύπρου · Φραγκουδάκη Άννα, Ομ. Καθηγήτρια, ΕΚΠΑ · Φτερνιάτη Άννα, Επίκ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Πατρών · Φυνδάνης Βαλάντης, Ερευνητής, Univ. i Oslo · Χαριτωνίδης Χαρίτων, Διδάσκων, Univ. zu Köln · Χατζηδάκη Ασπασία, Αναπλ. Καθηγήτρια, Πανεπ. Κρήτης · Χατζηιωάννου Ξένια, Αναπλ. Καθηγήτρια, Penn State University · Χατζηκυριακίδης Στέργιος, Ερευνητής, Univ. of Gothenburg & Διδ. ΑΠΚυ · Χατζοπούλου Κατερίνα, Διδάσκουσα, New York College · Χειλά-Μαρκοπούλου, Δέσποινα, Καθηγήτρια (τ.), ΕΚΠΑ · Χονδρογιάννη Μαρία, Επίκ. Καθηγήτρια, Univ. of Westminster · Χριστοφίδου Χριστίνα, Μέλος ΕΔΠ, Πανεπ. Κύπρου
Μάχιμοι εκπαιδευτικοί – επαγγελματίες (φιλόλογοι, γλωσσολόγοι, μεταφραστές, λεξικογράφοι)
Ανδρέου Παναγιώτης, Γλωσσολόγος · Αργυρόπουλος Βασίλης, Λεξικογράφος · Βαδάση Κωνσταντίνα, Γλωσσολόγος (Υποψ. Δρ.) · Βακαλοπούλου Άννα, Λεξικογράφος · Βασιλείου Βενέδικτος, Γλωσσολόγος (Υποψ. Δρ.) · Γαζάκης Αντώνης, Φιλόλογος · Γιακουμέλου Μαρία, Γλωσσολόγος (Υποψ. Δρ.) · Γκαρμπούνης Σωτήρης, Φιλόλογος · Γκίνκο Μαρινέλλα-Σοφία, Φιλόλογος ΝΕ (Υποψ. Δρ.) · Δεσποτίδη Βιργινία, Καθηγήτρια γαλλικών · Δρατζίδου Μαριάνθη, Φιλόλογος – Γλωσολόγος (ΜΔΕ) · Ελνταχάν-Απέργη Πόπη, Γλωσσολόγος · Ζέκας Χριστόδουλος, Φιλόλογος (Δρ.) · Ιωάννου Στυλιανός, Φιλόλογος – Γλωσσολόγος · Καζάκος Αντώνης, Φιλόλογος · Καλογεροπούλου Ευαγγελία, Γλωσσολόγος · Καλφαδοπούλου Βαλεντίνη, Γλωσσολόγος - Μεταφράστρια · Καμόπουλος Δημήτρης, Φιλόλογος · Καμπύλης Νικόλαος, Διευθ. Πειραματικού Γυμνασίου Πατρών · Καπουρκατσίδου Μαρία, Φιλόλογος - Γλωσσολόγος · Καρναβά Άννα, Φιλόλογος · Κατρινάκη Εμμανουέλα, Φιλόλογος - Ανθρωπολόγος (Δρ.) · Κιούρτη Ελισάβετ, Γλωσσολόγος (Υποψ. Δρ.) · Λαμπίδης Μάνος, Γλωσσολόγος · Μαθιουδάκης Νίκος, Γλωσσολόγος (Δρ.) · Μάτος Αναστάσιος, Φιλόλογος · Μελικίδου Βασιλική, Φιλόλογος - Ερευνήτρια · Μητσιάκη Μαρία, Φιλόλογος – Γλωσσολόγος (Δρ.) · Μιχάλη Μαρία, Φιλόλογος – Γλωσσολόγος (Υποψ. Δρ.) · Μνηματίδου Μαρία, Φιλόλογος · Μπακαλόπουλος Χρήστος, Φιλόλογος – Γλωσσολόγος (ΜΔΕ) · Μπακούλα Χριστίνα, Μεταφρασιολόγος (Δρ.) · Ναλμπάντη Ευτέρπη Στέλλα, Φιλόλογος · Νιώτη Νικολέττα, Εκπαιδευτικός · Ξεφτέρη Μαρία, Γλωσσολόγος (Υποψ. Δρ.) · Ουντίλα Άνα, Φιλόλογος (ΜΔΕ) · Παντίδου Γεωργία, Φιλόλογος (Υποψ. Δρ.) · Παντούση Χριστίνα, Φιλόλογος · Παπαγγελή Χριστίνα, Φιλόλογος (συνταξ.) · Παπαγεωργάκης Δημήτρης, Φιλόλογος · Παπαδόπουλος Γεράσιμος-Σοφοκλής, Φιλόλογος - Γλωσσολόγος · Παπαδοπούλου Πολυτίμη, Φιλόλογος · Παπαμανώλη Ελευθερία, Φιλόλογος · Παπαργυρίου Ελένη, Φιλόλογος (DPhil) · Πασχαλίδου Αντωνία, Φιλόλογος · Παυλάκου Μαρία, Γλωσσολόγος · Πετρίδου Ελένη, Φιλόλογος · Πολίτης Χάρης, Φιλόλογος · Πούλου Ελένη, Φιλόλογος · Πούτος Παναγιώτης, Λεξικογράφος · Πραγκαστή Μαρία, Φιλόλογος · Σκούπρας Χρήστος, Φιλόλογος · Σταθάτος Βασίλης, Φιλόλογος (συνταξ.) · Σταματίνης Νίκος, Γλωσσολόγος · Σταματογιάννης Νικόλας, Γλωσσολόγος (Υποψ. Δρ.) · Σταράκη Ελένη, · Στουρνάρας Γιώργος, Φιλόλογος · Συμεωνίδης Βασίλης, Φιλόλογος · Τερζή Βασιλική, Γλωσσολόγος · Τζαρδή Μαρία, Φιλόλογος · Τσιάμη Βάσια, Γλωσσολόγος (Υποψ. Δρ.) · Τσίτσου Κυριακή, Φιλόλογος (Υποψ. Δρ.) · Τσαμπούκας Αλέξανδρος, Φιλόλογος – Γλωσσολόγος · Τσιλίγκου Ευσταθία, Γλωσσολόγος (ΜΔΕ) · Φλώρου Άννα, Φιλόλογος · Φραγκιαδάκης Γιάννης, Φιλόλογος-Γλωσσολόγος · Φραγκοπούλου Κατερίνα, Γλωσσολόγος · Χαλισιάνη Ιωάννα, Γλωσσολόγος (ΜΔΕ) · Χαριζόπουλος Βασίλης, Μαθηματικός-πολιτικός επιστήμονας · Χατζηκωνσταντίνου Τάσος, Γλωσσολόγος (Υποψ. Δρ.) · Χατζοπούλου Νάντια, Φιλόλογος - Γλωσσολόγος (Υποψ. Δρ.) · Χριστοπούλου Κατερίνα, Φιλόλογος – Γλωσσολόγος (Υποψ. Δρ.)

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

A Psychedelic Glimpse of Our Future ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΑΓΓΛΙΚΑ ΕΙΔΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ

The film ‘Hyper-Reality’ Is a Psychedelic Glimpse of Our Future on Digital Overload


ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΑΓΓΛΙΚΑ ΕΙΔΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ [ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ]

Κείμενο για εξάσκηση

Read the text here:

Well, personally, I think this text is pretty hard, maybe too difficult for the university entrance exam, in terms of background knowledge, but still, rather interesting!



A1. Answer questions 1-3 based on the text above (up to 20 words each).
12 points - 3 * 4

1. What is the main point of the text?
2. Whaτ are “reality channels” according to Robert Anton Wilson?
3. Why would thinking about digital worlds be useful? Justify your response.

A2. Choose the correct answer (a,b, or C) for items 4-9 below.
18 points - 6 * 3

4. Keiichi Matsuda’s film shows how
  1. Our life will be controlled by gadgets
  2. Our life will be made easier by gadgets
  3. Our life will be filled with gadgets
5. Hyper-reality will
  1. be an option to help us better understand the world
  2. Hinder a clear view of the world
  3. be indispensable if we really want to interpret the world
6. What will help us use the new technology wisely?
  1. Enjoying it
  2. Avoiding technology altogether
  3. Learning about it
7. What does Robert Wilson believe about “reality channels”?
  1. That they are imposed upon us.
  2. That we make them ourselves.
  3. That they have always existed without us.
8 .  What advice does Robert Wilson gives to people who make hopeless reality channels?
  1. They should stop making them.
  2. They should understand others more.
  3. They should enjoy being miserable.
9.  How can we help people who  make hopeless reality channels?
  1. By joining their gloomy world.
  2. By asking them to avoid such worlds.
  3. By enjoying our own reality channels


extra meterial
You may want to

Watch the Video
by Keiichi Matsuda | km.cx
Hyper-Reality presents a provocative and kaleidoscopic new vision of the future, where physical and virtual realities have merged, and the city is saturated in media.

Solve the quiz with words from the “Hyper-Reality” text

read the article
and ponder whether you have also become a “digital junkie”, whose attention is being distracted by ubiquitous  e-demons!

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΝΙΝΟΣ  [ΠΕ06]

Emmanuel Ninos
BA English & Greek, Dip RSA TEFL, MA Ed.