ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ: ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΝΙΚΟ ΦΙΛΗ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ 13-5-2016

 ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΠΕ & ΔΕ ΣΤΑ ΔΣ ΔΟΕ - ΟΛΜΕ   

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ 13/5-- ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΜΗΔΕΝΙΚΟΥΣ ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΠΡΟΑΝΗΓΓΕΙΛΕ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ

Οι Παρεμβάσεις ΠΕ ΔΕ χαιρετίζουν τους  εκπαιδευτικούς μόνιμους και αναπληρωτές που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ και πήραν μαζικά μέρος, παρά τη μικρή προετοιμασία, στις κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα και στο υπουργείο Παιδείας.Καμιά δέσμευση για διορισμούς, προσλήψεις αναπληρωτών φέτος. Δεδομένη η υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης και η αναζήτηση τρόπων εξοικονόμησης εκπαιδευτικού προσωπικού, μέσω των περικοπών μορφωτικών και εργασιακών δικαιωμάτων και η προσαρμογή της στα μνημόνια, στην εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, στις εκπαιδευτικές  κατευθύνσεις της ΕΕ, στις απαιτήσεις τραπεζιτών και κεφαλαίου. Αυτή είναι η ουσία της συζήτησης που έγινε στη συνάντηση των ΔΣ ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, με τον υπουργό παιδείας, κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης των εκπαιδευτικών αθμιας και βθμιας εκπαίδευσης, την Παρασκευή 13 Μάη.  Με μελανό σημείο τη στάση των πλειοψηφιών σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, να μη συμμετάσχουν εκπρόσωποι των συντονιστικών των αναπληρωτών και των γονιών, χάριν μιας «αποτελεσματικότερης συζήτησης», όπως ισχυρίστηκαν. Ο υπουργός δήλωσε ανερυθρίαστα ότι διορισμοί μονίμων δε θα γίνουν. Θα διοριστούν μόνο όσοι έχουν δικαιωθεί από δικαστικές αποφάσεις. Με δεδομένο ότι η αξιολόγηση από τους Θεσμούς δεν έχει ολοκληρωθεί, ότι κονδύλια δεν υπάρχουν και ο χρόνος δεν επαρκεί, η περίφημη εξαγγελία για 20.000 διορισμούς μετατίθεται για την επόμενη τριετία. Άρα υπάρχει πολύς χρόνος (!) για να συζητήσουμε επί του τρόπου διορισμού με ένα μικτό σύστημα που δεν θα αποκλείει τους αναπληρωτές που δουλεύουν δεκαετίες, αλλά και όσους είναι νέοι και δεν διαθέτουν αξιολόγηση από διαγωνισμό ΑΣΕΠ. Ο υπουργός δε δεσμεύτηκε ότι ο αριθμός των αναπληρωτών που προσλήφθηκε φέτος (πάνω από  23.000) θα είναι τουλάχιστον ο ίδιος το Σεπτέμβρη. Υποσχέθηκε ότι πιστώσεις για αναπληρωτές θα εξασφαλιστούν και από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, εκτός από το ΕΣΠΑ, αλλά δε δεσμεύτηκε ούτε πόσα κονδύλια θα είναι αυτά, ούτε πόσες προσλήψεις θα γίνουν. Αρνήθηκε να πει πόσα τμήματα ένταξης θα συσταθούν από την νέα χρονιά  και  άφησε θολό  το ζήτημα της παράλληλης στήριξης και της στελέχωσή της με αναπληρωτές. Στην ειδική αγωγή και στο ΕΕΠ και ΕΒΠ θα γενικεύσει την κοινωφελή εργασία σε συνεργασία με τους Δήμους και το υπουργείο εργασίας και θα μετατρέψει τα 5μήνα σε 9μήνα. Για το ΦΕΚ που ορίζει ότι και οι δύο γονείς πρέπει να δουλεύουν για να μπορούν τα παιδιά τους να φοιτούν στο ολοήμερο δήλωσε ότι θα το αλλάξει!!!  και μέχρι να γίνει αυτό  στα σχολεία να εγγράφονται τα παιδιά σε διπλές λίστες : στη μια τα παιδιά  που δουλεύουν οι γονείς και στην άλλη τα παιδιά που οι γονείς τους δε δουλεύουν. Κάθε νοήμων άνθρωπος καταλαβαίνει ότι η κυβέρνηση επιμένει στη γραμμή να φοιτούν στο ολοήμερο μόνο τα παιδιά που δουλεύουν  και οι δύο γονείς. Η λογική αξιοποιώ μόνο όσους εκπαιδευτικούς έχω, αρκεί να μην κάνω προσλήψεις, φαίνεται να επικρατεί κι εδώ. Ο υπουργός προανήγγειλε το κλείσιμο των ολοήμερων σχολείων που μειώνεται ο μαθητικός τους πληθυσμός στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς λέγοντας χαρακτηριστικά  «δεν μπορούν να υπάρχουν ολοήμερα με 4 παιδιά». Για πρώτη φορά με επίσημο τρόπο ανακοινώνεται -η κατά περίπτωση- στη διάρκεια του χρόνου λειτουργία του ολοήμερου. Στο θέμα των νηπιαγωγείων ισχυρίστηκε ότι αυτά με την ένταξη των προνηπίων θα αυξηθούν ενώ δεν απέκλεισε την συγχώνευση τμημάτων. Στο αίτημα για απόσυρση της υπουργικής απόφασης για τα δημοτικά σχολεία και της τροπολογίας για τα νηπιαγωγεία υπερασπίστηκε το σχολείο ΕΑΕΠ στην εκδοχή ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, το οποίο αποτελεί  συνέχεια της συντηρητικής αναδιάρθρωσης στην εκπαίδευση των προκατόχων του.  Η πολιτική του υπουργείου είναι σε πλήρη ευθυγράμμιση των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ, που θεωρούν ότι το δημόσιο σχολείο πρέπει να έχει «αποτελέσματα» με όσο το δυνατόν λιγότερο οικονομικό κόστος.

Όλο το  ιδεολογικό οπλοστάσιο του κεφαλαίου, της κυβέρνησης ,  της τρόικα της ΕΕ και του ΔΝΤ χρησιμοποίησε ο υπουργός λέγοντας «ότι τα ζητήματα της εκπαίδευσης και των διορισμών δε λύθηκαν όταν υπήρχε ΑΕΠ 230 δισ. Ευρώ, τι θέλετε να κάνουμε τώρα που είναι 170 δισ.».Χρησιμοποίησε επιχειρήματα των προκατόχων του, τόσο για την οικονομική κατάσταση της χώρας που δεν επιτρέπει να γίνει ότι χρειάζεται στην εκπαίδευση όσο και για εκπαιδευτικούς που δεν κάνουν το πλήρες ωράριό τους ή πλεονάζουν αλλά και ότι το διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών είναι μικρό. Με αυτά τα επιχειρήματα απάντησε, στο ερώτημα για την αφαίρεση των ωρών ενασχόλησης με τα εργαστήρια, από το διδακτικό ωράριο των υπευθύνων εργαστηρίων Φυσικών Επιστημών και Πληροφορικής. Υποστήριξε ότι η εξοικονόμηση ωρών και εκπαιδευτικών δεν θα γίνει με δραματικές αλλαγές σε γυμνάσια και λύκεια. Μετέθεσε όλες τις απαντήσεις γύρω από το είδος αυτών των αλλαγών μετά τις πανελλαδικές εξετάσεις, προφανώς θορυβημένος από τη συζήτηση για πιθανή αγωνιστική αντιμετώπισή τους.  Στο ίδιο μήκος κύματος απάντησε ότι η πρόσφατη, αναβληθείσα από το υπουργείο,  πρόσκληση στο ΔΣ της ΟΛΜΕ για την ανακοίνωση των αλλαγών σε γυμνάσια και ΓΕΛ, από Σεπτέμβριο, δεν ήταν παρά πρόσκληση για … ανταλλαγή απόψεων που δεν επείγει να οριστεί. Έτσι για τις αλλαγές στην ΤΕΕ –που ψηφίστηκαν πρόσφατα- και την επίπτωση τους στον αριθμό των τμημάτων και τις μετακινήσεις καθηγητών, θα έχει εικόνα μετά. Για τις αναθέσεις μαθημάτων και τις ειδικότητες, μαθητών και καθηγητών, έχει την πρόθεση σαφούς μείωσης και δημιουργίας «γκρουπ» ειδικοτήτων, που θα διευκρινιστούν όμως αργότερα κ.ο.κ. Είναι σαφές ότι αυτό που χρειάζεται  το επόμενο διάστημα είναι η κλιμάκωση του αγώνα για να μην περάσει καμία απόλυση αναπληρωτή , να δουλέψουν  όλοι όσοι εργάζονται στην εκπαίδευση και του χρόνου,  να γίνουν μόνιμοι μαζικοί διορισμοί τώρα ενάντια στα μνημόνια και στη λιτότητα. Να καταργηθούν όλα τα τελευταία μέτρα που διαλύουν μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα σε αθμια και βθμια εκπαίδευση. Μέσα από μαζικές διαδικασίες και ΓΣ να απαιτήσουμε: Να πραγματοποιηθεί την επόμενη εβδομάδα  πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο με αίτημα την πραγματοποίηση μόνιμων μαζικών διορισμών, να μην γίνει καμία απόλυση, να ανατραπούν οι μνημονιακές αντιλαϊκές  πολιτικές. Να κηρυχτεί  24 ωρη απεργία μέχρι το τέλος του μήνα.

Δήλωση των Παρεμβάσεων σχετικά με τη συνάντηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ

Ο υπουργός Παιδείας και «αγαπημένος» των ΜΜΕ ξαναχτύπησε, ξεπερνώντας μάλιστα κάθε όριο σε θρασύτητα, αλαζονεία και παραχάραξη της πραγματικότητας. Απέδειξε για μια ακόμα φορά ότι μπροστά στη καταθλιπτική πραγματικότητα που ζουν οι δεκάδες χιλιάδες των εκπαιδευτικών και μαθητών, ο υπουργός επιλέγει να «χτίσει» το προσωπικό του προφίλ εξυπηρετώντας μικροπολιτικές και μικροκομματικές του σκοπιμότητες. Στη συνάντηση λοιπόν με το ΔΣ της ΟΛΜΕ στις 31 Οκτωβρίου, αντί να συζητήσει για την καυτή ατζέντα των σοβαρών προβλημάτων (κενά, διορισμοί, διαθεσιμότητες, αξιολόγηση, κλπ) που αποτελούν βραδυφλεγή βόμβα για την εκπαίδευση, ο υπουργός επέλεξε να αλλάξει τη θεματολογία αιφνιδιαστικά και να ξεκινήσει με αυτά που ο ίδιος θεωρούσε αναγκαία να συζητηθούν παρακάμπτοντας τη σκληρή πραγματικότητα. Ξεκίνησε λοιπόν ζητώντας ούτε λίγο – ούτε πολύ πιστοποιητικά «νομιμοφροσύνης» και υποταγής από το ΔΣ της ΟΛΜΕ – υπό τον τίτλο «moratorium» – απαιτώντας μάλιστα από αυτό να δεσμευτεί ώστε να μην οργανώνονται κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις από τις τοπικές ΕΛΜΕ και φορείς όταν ο ίδιος θα επισκέπτεται σχολεία καθώς και κατά τη διάρκεια των παρελάσεων(!!) ως απαραίτητο όρο ώστε να «απομακρύνει τα κάγκελα και την αστυνομία». Έφτασε μάλιστα σε τέτοιο σημείο θρασύτητας ώστε να καταφέρεται απέναντι σε έναν ολόκληρο σκληρά δοκιμαζόμενο κλάδο και τις μεγάλες αγωνιστικές κινητοποιήσεις του με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς όπως «άμα δεν επισκεφθώ εγώ τα σχολεία, τρεις και ο κούκος είστε»! Είναι προφανές ότι η κίνηση αυτή, εντασσόταν στο επικοινωνιακό παιχνίδι του υπουργού. Χαρακτηριστικό μάλιστα στοιχείο που επιβεβαιώνει τους επικοινωνιακούς ελιγμούς του, ήταν το γεγονός ότι πριν καν ολοκληρωθεί η συνάντηση, το υπουργείο είχε δημοσιεύσει ήδη το δελτίο τύπου από αυτή στο οποίο διαστρέβλωνε τα όσα πραγματικά ειπώθηκαν.  Στην ουσία της – ελάχιστης χρονικά – συζήτησης που έγινε, δήλωσε ορθά – κοφτά και με απόλυτο κυνισμό ότι «δεν θα προσληφθεί ούτε ένας αναπληρωτής», «δεν θα υπογραφεί ούτε μια συνταξιοδότηση για φέτος». Σε σχέση με τους συναδέλφους μας που βρίσκονται εδώ και 16 μήνες σε καθεστώς απόλυτης ομηρίας – λόγω της διαθεσιμότητας – η απάντηση ήταν ξανά «μια από τα ίδια». Επανέλαβε τις δήθεν προσωπικές του δεσμεύσεις για να μην απολυθεί κανείς και παρέπεμψε για μια ακόμα φορά το ζήτημα στον… Μητσοτάκη. Φυσικά καμία απολύτως δέσμευση δεν προέκυψε για τους 85 συναδέλφους μας οι οποίοι σταμάτησαν να μισθοδοτούνται ήδη από τον περασμένο Μάρτη. Όσο για τα 1500 σχολεία που σβήστηκαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια από το σχολικό χάρτη, εξ’ αιτίας των καταργήσεων και των συγχωνεύσεων, όσο για τα υπερδιογκωμένα τμήματα που στοιβάζουν τους μαθητές και δημιουργούν παιδαγωγικές συνθήκες των προηγούμενων τριάντα και πλέον χρόνων, δήλωσε αναίσχυντα ότι η πολιτική επιλογή ήταν σωστή και ότι συμφωνεί με αυτή, δείχνοντας εμμέσως πλην σαφώς το δρόμο για το πώς θα αντιμετωπιστούν και φέτος τα τραγικά προβλήματα από τις ελλείψεις εκπαιδευτικών. Σε ότι αφορά τα υπόλοιπα θέματα της συνάντησης, ο – κατά τα άλλα – υπουργός Παιδείας, παρέπεμψε το ΔΣ της ΟΛΜΕ, στην κουστωδία των υπηρεσιακών παραγόντων που βρίσκονταν εκατέρωθεν του, διότι ο ίδιος είχε… άλλες δουλειές.  Μετά και από αυτά η πορεία αποχώρησης όλου του ΔΣ ήταν προδιαγεγραμμένη μιας και δεν υπήρχε πλέον κανένα περιθώριο στοιχειώδους συζήτησης. Να σημειώσουμε ότι είχε προηγηθεί η αποχώρηση του εκπροσώπου του ΠΑΜΕ λίγα λεπτά νωρίτερα.

Ιδού το πραγματικό πρόσωπο του πολιτικού προϊστάμενου και εργοδότη, δεκάδων χιλιάδων δασκάλων και καθηγητών. Η προσωποποίηση του αυταρχισμού, της προσωπικής επικοινωνιακής πολιτικής, της απαξίωσης ενός κλάδου που αγωνίζεται κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες να κρατήσει τα σχολεία ανοιχτά και τους μαθητές στις τάξεις. Μπροστά στα δεδομένα όπως διαμορφώνονται έχουμε λοιπόν να καταθέσουμε τα εξής. Το συνδικαλιστικό και εκπαιδευτικό κίνημα δεν υποτάσσεται και δεν συναινεί με τους δήμιούς του. Πολύ περισσότερο δεν ζητά την «άδειά» τους για να οργανώσει τις αντιστάσεις και τις κινητοποιήσεις του απέναντι σε αυτή τη βάρβαρη πολιτική και σε όσους την εκφράζουν και την υλοποιούν. Στο διά ταύτα και επειδή διαμορφώνονται αρνητικές και επικίνδυνες συνθήκες οι οποίες απειλούν να μετατρέψουν την Ομοσπονδία σε διακοσμητικό στοιχείο που θα συμπληρώνει το επικοινωνιακό προφίλ του υπουργού, εκφράζουμε την απόλυτη αντίθεσή μας στη συνέχιση αυτών των «τακτικών» συναντήσεων. Είναι πέρα από προφανές ότι η ηγεσία του ΥΠΑΙΘ, δεν πρόκειται να διαφοροποιηθεί ούτε στο ελάχιστο από την πολιτική που «καίει» μαθητές, εκπαιδευτικούς και σχολεία. Ο μόνος όρος που μπορεί να αλλάξει, να αναχαιτίσει και να ανατρέψει αυτή την πολιτική είναι ο αποφασιστικός, μαζικός και παρατεταμένος αγώνας των εκπαιδευτικών και όλου του λαού.

Οι εκπρόσωποι των ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ στο ΔΣ της OΛΜΕ, Γιώργος Δεμερδεσλής - Χρίστος Σόφης

ΑΠΟΧΗ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΞΙΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δυτικής Αθήνας

 ·        ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ – ΑΠΟΧΗ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΞΙΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

·        ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥΣ

Την ίδια στιγμή που χιλιάδες κενά συνεχίζουν να υπάρχουν στα σχολεία όλης της Ελλάδας [τμήματα συμπτύσσονται με 27-28 μαθητές, ακόμα και τμήματα κατευθύνσεων, μαθήματα πανελλαδικώς εξεταζόμενα δεν διδάσκονται, καθηγητές αναγκάζονται να διδάσκουν σε 3 ή 4 σχολεία, ολοήμερα σχολεία αναστέλλουν τη λειτουργία τους] εξαιτίας των μηδενικών διορισμών και της υποχρηματοδότησης του δημόσιου σχολείου, ενώ μάλιστα ο Λοβέρδος δήλωσε ότι δεν υπάρχουν πλέον πιστώσεις για διορισμούς αναπληρωτών ούτε καν από το ΕΣΠΑ, το υπουργείο Παιδείας επιχειρεί να προωθήσει με διαδικασίες εξπρές το νέο επιθεωρητισμό, ξεκινώντας άμεσα τις διαδικασίες αξιολόγησης των διευθυντών των σχολικών μονάδων. Αποδεικνύεται περίτρανα πως το νέο φτηνό και ευέλικτο σχολείο της αγοράς προϋποθέτει την ύπαρξη ενός μηχανισμού πειθαρχικού ελέγχου που θα καλλιεργεί το φόβο και την εμπέδωση της “διαρκούς ανεπάρκειας” σε όλους τους εκπαιδευτικούς και τελικά την υποταγή τους στα σχέδια της εξουσίας.

Με τη νέα εγκύκλιο οι διευθυντές σχολικών μονάδων καλούνται να κάνουν μέχρι 29/10 “δήλωση υποταγής” στο νέο επιθεωρητισμό, ενημερώνοντας τη σχετική πλατφόρμα του Ι.Ε.Π., για τα στοιχεία της οικείας σχολικής μονάδας, του οικείου Διευθυντή Εκπαίδευσης και των Σχολικών Συμβούλων από τους οποίους προβλέπεται να αξιολογηθεί, σύμφωνα με το Π.Δ. 152/2013 και στη συνέχεια να καταχωρήσει, μέχρι τις αρχές Νοέμβρη, τον προσωπικό του φάκελο (portfolio), προκειμένου να αξιολογηθεί για το διοικητικό του έργου είτε δια ζώσης είτε ψηφιακά! Μέσα σε τρεις μέρες, από τις οποίες οι δύο δεν είναι καν εργάσιμες, ζητείται από τους διευθυντές να επικυρώσουν, απλά, την υποταγή τους στο νέο επιθεωρητικό πνεύμα που διέπει την κυρίαρχη εκπαιδευτική πολιτική. Αλήθεια ποια η χρηστικότητα της επιβεβαίωσης ήδη γνωστών στοιχείων, πέρα από την πολιτική εντύπωση ότι έχει δημιουργηθεί ήδη μια τετελεσμένη πραγματικότητα που δεν είναι δυνατόν να ανατραπεί; Η αγωνία του υπουργείου να αποδείξει ότι η πολιτική του προωθείται απρόσκοπτη, χωρίς αντιστάσεις, παρά το γεγονός ότι ένας αριθμός διευθυντών δεν έχει κάνει καν την εξ αποστάσεως επιμόρφωση, το οδηγεί να παρακάμψει ακόμη και το ίδιο το δημιούργημά του:  το Π.Δ 152/2013 που περιλαμβάνει σαφώς και την αξιολόγηση του παιδαγωγικού έργου του διευθυντών. Διαδικασία ασφαλώς πολύ πιο σύνθετη και μακρόχρονη. Οι διαδικασίες εξπρές στην πράξη εκφράζουν τις πραγματικές πολιτικές προθέσεις του υπουργείου: να καμφθεί κάθε αντίσταση από τη μεριά των εκπαιδευτικών, να επιταχυνθεί η ατομική αξιολόγησή τους  και  να εξασφαλιστούν οι παχυλές αμοιβές των διάφορων εκπαιδευτικών στελεχών.

·        Καλούμε τους διευθυντές να μην υπογράψουν τη δήλωση υποταγής, να δηλώσουν συμμετοχή στην απεργία-αποχή των ΟΛΜΕ-ΑΔΕΔΥ από όλες τις αξιολογικές διαδικασίες και να μη συμπληρώσουν τις σχετικές πλατφόρμες. Να συμπαραταχθούν με τον κλάδο και να μην γίνουν οι επιθεωρητές του.  Μαζική συμμετοχή στις  γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ  για να καθορίσουμε από κοινού την πορεία του κλάδου.

·        Να οργανώσουμε άμεσα, χωρίς χρονοτριβή, με όρους  ΜΑΖΙΚΟΥ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ κινήματος την αντίσταση του κλάδου μας στο σύγχρονο επιθεωρητισμό και να δυναμώσουμε την απόφαση για απεργία – αποχή με μέτρα ενίσχυσης της συλλογικής πάλης μας.

 27/10/2014

ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ

Α’ ΕΛΜΕ 30/10 [Περιστέρι], Β’ ΕΛΜΕ 31/10 [Αιγάλεω, Χαϊδάρι, Αγία Βαρβάρα],

Γ’ ΕΛΜΕ 29/10 [Πετρούπολη, Ίλιον, Καματερό, Αγ. Ανάργυροι]

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΝΕΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΝ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ

Σήμερα, 19/10/2014, υπάρχουν διαρροές ( http://tinyurl.com/oaxnjew ) γι’ αυτό που ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΎΣΑΜΕ τόσο καιρό (και κάποιοι αφελείς μας έλεγαν για άλλη μια φορά "κινδυνολόγους"): η Κυβέρνηση σκοπεύει να ψηφίσει νέες μειώσεις των μισθών μας. Το φιλοκυβερνητικό ΒΗΜΑ αναφέρει ότι θα γίνει εξομοίωση του βασικού μισθού ΥΕ του Δημοσίου με το βασικό μισθό του ιδιωτικού τομέα. Αυτό σημαίνει ότι από τα 780 μικτά ο βασικός θα μειωθεί στα 680 για τους ΥΕ. Το ΒΗΜΑ ισχυρίζεται ότι οι νέοι βασικοί μικτοί μισθοί θα είναι οι εξής: ΥΕ: 680 (από 780), ΔΕ: 748 (από 858), ΤΕ: 996 (από 1.037), ΠΕ: 1.070 (από 1.092). Οι μισθοί όλων μας καθορίζονται ως πολλαπλάσιο του Βασικού Μισθού του Νεοεισερχόμενου ΥΕ, με συντελεστές. Δηλ, αν ο βασικός μικτός μισθός ΥΕ είναι χ, τότε ο βασικός μικτός μισθός ΔΕ είναι χ.1,1. Οι συντελεστές έχουν ως εξής: ΥΕ: χ, ΔΕ: χ.1,1, ΤΕ: χ.1,33, ΠΕ: χ.1,4. Έτσι προκύπτουν τα 1.092 μικτά που έχουμε τώρα για τον βαθμό ΣΤ. Με βάση αυτό, καθορίζονται μετά με παρόμοιο τρόπο οι μισθοί των υπόλοιπων βαθμών και κλιμακίων.
Αν ισχύσουν οι ίδιοι συντελεστές [ν. 4024/2011], τότε οι νέοι βασικοί μικτοί μισθοί θα έχουν ως εξής:
ΥΕ: 680
ΔΕ: 680.1,1 = 748
ΤΕ: 680.1,33 = 904
ΠΕ: 680.1,4 = 952
Για την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών αυτό θα σημάνει μείωση τουλάχιστον 100-150 ευρώ. Όμως, τα νούμερα που δίνει το ΒΗΜΑ είναι πολύ διαφορετικά, ισχυριζόμενο ότι οι εκπαιδευτικοί θα χάσουν 20-50 ευρώ. Γιατί αυτή η τεράστια διαφορά; Δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν, είτε ότι θα αλλάξουν οι συντελεστές (και θα γίνουν 1,1 - 1,46 - 1,57 για ΔΕ-ΤΕ-ΠΕ αντίστοιχα) οπότε και η Κυβέρνηση θα επενδύσει στον κοινωνικό κανιβαλισμό, δηλ ουσιαστικά θα τσακίσει τους ΥΕ, ΔΕ [όπως περίπου έκανε πριν από 3 χρόνια η Κυβέρνηση ΓΑΠ που τσάκισε τους νεότερους συναδέλφους], είτε ότι το ΒΗΜΑ απλώς λέει ψέματα.
Όπως και να έχει, οι μειώσεις μισθών είναι μπροστά μας και οφείλουμε να κινητοποιηθούμε μαζικά, ενωτικά και μαχητικά αν θέλουμε να τις αποτρέψουμε.
------------------------------------------------------------
ΥΓ: Μιλάμε πάντα για βασικό ΜΙΚΤΟ μισθό. Υπ’ όψιν ότι οι κρατήσεις στο Δημόσιο είναι μεγαλύτερες από αυτές του ιδιωτικού τομέα.
ΥΓ2: Για τους παλιούς συναδέλφους, που, ενδεχομένως, να νομίζουν ότι δεν τους ενδιαφέρει και δεν τους αφορά, ας λάβουν υπ’ όψιν τους ότι μείωση του μισθού μας σημαίνει και μείωση των εισφορών μας για το Ταμείο Πρόνοιας (δηλ ΕΦΑΠΑΞ) και κυρίως μείωση για ΜΤΠΥ-ΤΕΑΔΥ, δηλ. τα Ταμεία που χορηγούν τις επικουρικές συντάξεις, τα οποία ήδη κάνουν περικοπές.
------------------------------------------
ΜΟΝΟ Ο ΕΝΙΑΙΟΣ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ ΤΑ ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΑ ΜΕΤΡΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ
ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ, ΚΥΡΙΑΚΗ 19/10/2014

ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΥΣΔΕ Γ ΑΘΗΝΑΣ- 2014

ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΥΣΔΕ Γ ΑΘΗΝΑΣ-

ΕΚΛΟΓΕΣ 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ 28/2/2014

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

 

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ,  ΒΙΑΣ, ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ ΚΑΙ  ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

 

Η συγκυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ επιτέθηκε με ΜΑΤ και χημικά, στους καθηγητές σε διαθεσιμότητα, σχολικούς φύλακες και καθαρίστριες,  που συγκεντρώθηκαν το  πρωί στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, επιβάλλοντας για μια ακόμη φορά το «νόμο  και την τάξη», απέναντι στο δημοκρατικό δικαίωμα του λαού μας να παλεύει για το ψωμί και τη δουλειά του.

Έγιναν αρχικά δεκαεπτά προσαγωγές διαδηλωτών (μεταξύ των οποίων ο Διονύσης Βάσσης, μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Γ Δυτ. Αθήνας και ο Θέμης Κοτσυφάκης, πρόεδρος της ΟΛΜΕ και οι δύο υπό διαθεσιμότητα), και μια αργότερα στο Σύνταγμα, του Γρηγόρη Καλομοίρη, που βρίσκεται στη ΓΑΔΑ. Τέσσερεις τραυματίες από χημικά και ξύλο, μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. ανάμεσα τους o πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ και μέλος της Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., Θέμης Μπαλασόπουλος καθώς και το μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., Χριστόδουλος Ευθυμίου. Ταυτόχρονα, έγιναν δεκάδες προσαγωγές, μεταξύ των άλλων και του μέλους της Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Γρηγόρη Καλομοίρη, η οποία στη συνέχεια μετατράπηκε σε σύλληψη. Συνεχείς επιθέσεις από τα ΜΑΤ υπήρχαν σε όλη τη διάρκεια της συγκέντρωσης, από τη στιγμή που η πορεία έφτασε στο υπουργείο Οικονομικών έως και την επιστροφή της στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, μετά το μεσημέρι.

Το μήνυμα ήταν σαφές. Όποιος αντιστέκεται και διαδηλώνει θα συλλαμβάνεται. Η αντιλαϊκή πολιτική  της κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης - της ΕΚΤ- του ΔΝΤ για να ισοπεδώσει τις ζωές μας προαπαιτεί τον αυταρχισμό και την καταστολή. Η σύγχρονη «χούντα» απαιτεί οι συναντήσεις με την Τρόικα, να μη σκιάζονται από λαϊκές  αντιδράσεις και να γίνονται σε αστυνομοκρατούμενη πόλη με φυλακισμένους κατοίκους. Η κυβέρνηση έδωσε για μια ακόμη φορά εξετάσεις στον Τόμσεν και στην Τρόικα, δείχνοντας το αποκρουστικό πρόσωπο του καπιταλισμού και των μνημονίων του.

Πείνα, εξαθλίωση, απολύσεις, διάλυση δημόσιων αγαθών, ξεπούλημα κοινωνικού πλούτου, συσσωρεύουν οργή. Η κυβέρνηση φοβάται το ξέσπασμά της και γι αυτό τρομοκρατεί. Μαζί με το κεφάλαιο και τους τραπεζίτες, την ΕΕ και την τρόικα.  

 

Αν νομίζουν ότι θα μας φοβίσουν και θα μας υποτάξουν είναι βαθιά γελασμένοι. Οι εργαζόμενοι, το λαϊκό και εργατικό κίνημα να  συνειδητοποιήσουμε τη δύναμη μας. Με κοινή δράση σε όλο το Δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, με απεργιακές κινητοποιήσεις και αποφασιστικό αγώνα να συγκρουστούμε και να ανατρέψουμε τη βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης, Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΔΝΤ και κάθε κυβέρνηση που την εφαρμόζει.

 

ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ 22ΜΑΡΤΗ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ - ΑΠΟΛΥΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΓΑΘΑ

 

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ Η ΠΑΛΗ ΘΑ ΤΗ ΣΠΑΣΕΙ

ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΕΙΣ

ΔΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ

-

Παρεμβάσεις ΔΕ: Αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε και θα την κερδίσουμε!

Παρεμβάσεις ΔΕ: Αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε και θα την κερδίσουμε!

Σταμάτης Νικολάου, Σταύρος Τζιορτζιώτης
Δήλωση των εκπροσώπων των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων Συσπειρώσεων Κινήσεων Δ.Ε., στο ΔΣ της ΟΛΜΕ
Συνεδρίασε την Τρίτη 27/8 το ΔΣ της ΟΛΜΕ με αποκλειστικό θέμα τη συγκεκριμενοποίηση και πρακτική δρομολόγηση της απόφασης του 16ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ για απεργία διαρκείας. Συγκεκριμένα στην απόφαση αναφέρεται «απεργία διαρκείας από την έναρξη των μαθημάτων το Σεπτέμβρη. Τη συγκεκριμένη μορφή του απεργιακού αγώνα θα την αποφασίσουν οι Γενικές Συνελεύσεις το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου» (ανακοίνωση προεδρείου 16ου Συνεδρίου).
Η απόφαση των καθηγητών για σύγκρουση με την πολιτική του εξανδραποδισμού της παιδείας και των εκπαιδευτικών, που προωθούν κυβέρνηση – ΕΕ - ΔΝΤ, των διαθεσιμοτήτων – υποχρεωτικών μετατάξεων - απολύσεων, της διάλυσης της τεχνικής εκπαίδευσης και της ακύρωσης του μορφωτικού ρόλου του Λυκείου, αποτελεί μονόδρομο.
Οι εκπρόσωποι των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ στη σημερινή συνεδρίαση τοποθετηθήκαμε υπέρ της ανάγκης άμεσης έναρξης του απεργιακού αγώνα, με την αρχή της σχολικής χρονιάς, σε συνδυασμό με ενέργειες σύμπτυξης πανεκπαιδευτικού μετώπου, αγωνιστικής συνάντησης με μαθητές, γονείς και με άλλους αγωνιζόμενους κλάδους του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Δηλώσαμε, ότι είμαστε δεσμευμένοι από την απόφαση του 16ου Συνεδρίου, για πρόταση απεργίας διαρκείας στις Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου, γιατί αυτό περιμένουν από εμάς :
Οι συνάδελφοί μας, που έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα με την προοπτική της απόλυσης
Οι μαθητές μας στα ΕΠΑΛ που καταργήθηκαν οι ειδικότητές τους
Οι υπόλοιποι μαθητές μας που στέλνονται με το νομοσχέδιο για την εκπαίδευση στον καιάδα της αμάθειας, της εφήμερης κατάρτισης και της φτηνής – απλήρωτης μαθητείας
Οι άνεργοι και απλήρωτοι γονείς των μαθητών μας
Οι εκατοντάδες συνάδελφοί μας που κινητοποιήθηκαν κατακαλόκαιρο και κοινώνησαν το μήνυμα του αγώνα σε δεκάδες αγωνιστικές ΓΣ και δράσεις
Κάθε ταλάντευση ως προς την υλοποίηση της απόφασης του Συνεδρίου δίνει δυνατότητες παραπλανητικών ελιγμών στην κυβέρνηση και χρόνο για να αναπτύξει την επίθεσή της, θολώνει την κατεύθυνση της πάλης, αφήνει ακάλυπτους τους συναδέλφους που η κυβέρνηση θεωρεί ήδη απολυμένους, ενισχύει την αναξιοπιστία των συνδικαλιστικών οργάνων που είναι ήδη αρκετά πληγωμένη, επαναφέρει τη μνήμη της ματαίωσης της απεργίας του Μάη…
Η καταληκτική απόφαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ, θα παρθεί σε συνέχεια της συνεδρίασης του, την Πέμπτη.
Δηλώνουμε, σε ότι μας αφορά, ανοιχτά και με υπευθυνότητα, ότι ‘’ θα κινήσουμε γη και ουρανό’’ για μια ξεκάθαρη αγωνιστική απόφαση πραγματικής μάχης .Ζητάμε σαφή δημόσια τοποθέτηση ειδικά των αριστερών δυνάμεων, για κοινή στάση, υπέρ της απεργίας διαρκείας και ενός αποφασιστικού, μαχητικού σχεδίου συντονισμού «εν θερμώ» όλων των αγωνιζόμενων. Καλούμε όλο το αγωνιστικό δυναμικό του κλάδου, ανεξάρτητα από πολιτική τοποθέτηση, να υψώσουν τη δική τους φωνή μαχητικής παρέμβασης, υπέρ μιας τέτοιας αγωνιστικής κατάληξης.
ΟΛΟΙ στους ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ!
Αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε και θα την κερδίσουμε!

Για ποια ΟΛΜΕ; Οι ευθύνες έχουν ...παραταξιακό ονοματεπώνυμο!

Αγγελική Φατούρου και Γιώργος Καββαδίας

εκπρόσωποι των ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ στα ΔΣ ΟΛΜΕ και ΚΕΜΕΤΕ

ΣΤΟ ΠΙΟ ΚΡΙΣΙΜΟ, ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ, 16^ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

- Αποκαθηλώνουμε τον κρατικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό !

- Αλλάζουμε τους συσχετισμούς, επανιδρύουμε την ΟΛΜΕ !

- Οι αγώνες και τα σωματεία στα χέρια των εργαζομένων !

- Ήρθε η ώρα για τη μεγάλη μάχη για τη ζωή μας, τη δουλειά μας, το δημόσιο σχολείο !

Η απεργία στις εξετάσεις [πρόταση την οποία κατέθεσαν από τις 25/5/2013 και πίεσαν να γίνει απόφαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ] που ψηφίστηκε από μαζικές γενικές συνελεύσεις, όπου συμμετείχαν 20.000-25.000 καθηγητές και ανεστάλη με πραξικοπηματικό τρόπο μετά από πρόταση της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΟΛΜΕ, σε συνδυασμό με το επικείμενο 16^ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας στο τέλος Ιουνίου, δίνουν αφορμή για διάλογο και προβληματισμό σχετικά με τη δράση ή την αδράνεια της ΟΛΜΕ την τελευταία διετία, αλλά και για το ρόλο του συνδικαλισμού γενικότερα. Το κλίμα απογοήτευσης για την απεργία που εξαγγέλθηκε και δεν έγινε, αλλά και ποικίλες παραταξιακές σκοπιμότητες ευνοούν τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό για την προοπτική του κινήματος των καθηγητών. Πολλοί και πολλά κρύβονται μέσα από μια γενική και ισοπεδωτική κριτική προς την ΟΛΜΕ, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη -ή συνειδητά αποκρύπτοντας- ο συσχετισμός δυνάμεων και οι ευθύνες κάθε παράταξης στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, -εκπροσωπούνται 5 παρατάξεις, οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ έχουν έναν μόλις εκπρόσωπο, 3 ΔΑΚΕ-3 ΠΑΣΚ-2 ΣΥΝΕΚ-2 ΠΑΜΕ. Ακόμα και πολλοί συνδικαλιστές των παρατάξεων του κυβερνητικού και υποταγμένου συνδικαλισμού, ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚ, που είχαν μέχρι τώρα την πλειοψηφία με 6 στις 11 έδρες, έχουν το θράσος σε επίπεδο τοπικών ΕΛΜΕ να μεταθέτουν τις ευθύνες τους γενικά και αόριστα «στην ΟΛΜΕ». Παρόμοια τακτική ακολούθησε πρόσφατα για να καλύψει τις ευθύνες της για την απεργία και η ηγεσία των ΣΥΝΕΚ. Το ΠΑΜΕ χρόνια τώρα για να δικαιολογήσει την τακτική της περιχαράκωσης, της «ιδεολογικής καθαρότητας» και της πλήρους αποχής των 2 μελών του από κάθε οργανωτική και συνδικαλιστική υποχρέωση στα πλαίσια της Ομοσπονδίας πλην της συμμετοχής τους στις συνεδριάσεις του ΔΣ της ΟΛΜΕ, όχι μόνο ισοπεδωτικά, αλλά και ψευδέστατα, παραποιώντας την πραγματικότητα, μιλά για 20χρονη πλειοψηφία της ΟΛΜΕ στην οποία περιλαμβάνει πάντα τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ (οι οποίες πρωτοεκπροσωπήθηκαν στο ΔΣ της ΟΛΜΕ τον Ιούλιο του 1997), στις οποίες μάλιστα αφοριστικά αποδίδει όλες τις ευθύνες για τα δεινά του κλάδου, αθωώνοντας ή βάζοντας σε δεύτερη μοίρα ακόμα και αυτές τις ευθύνες της κυβερνητικής πολιτικής. Τι πιο ψευδές από αυτό που γράφουν στην εκλογική τους διακήρυξη: «Είτε έτσι είτε αλλιώς, στο τιμόνι της ΟΛΜΕ για δύο δεκαετίες, είναι η εκπαιδευτική Αριστερά. Αυτοί είναι η ΟΛΜΕ τόσα χρόνια!». Χωρίς να αναφέρουν έστω ΜΙΑ ΛΕΞΗ για τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού! Ίσως, γιατί το ΠΑΜΕ έχει αναγορεύσει σε κύριο εχθρό και «ταξικό αντίπαλο» κάθε αριστερή δύναμη και, κυρίως τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, φτάνοντας στο σημείο να κατηγορεί τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ για τη ματαίωση μιας απεργίας την οποία καταψήφισε, έκανε ό,τι μπορούσε για να μην υπερψηφιστεί, την υπονόμευσε με επιχειρήματα «κοινωνικού αυτοματισμού» (βλ. δηλώσεις Σοφιανού κι άλλων στελεχών του στα ΜΜΕ, ανακοίνωση ΚΝΕ προς τους μαθητές, κλπ), ακόμα και συμμαχώντας με ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ στην ΑΔΕΔΥ για να υπονομεύσει την ΟΛΜΕ. Γι’ αυτό άλλωστε πήρε και τα εύσημα των ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ στη συνεδρίαση του τελευταίου Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ…

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι με δεδομένη την κυριαρχία ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚ, που φυσικά δεν ψήφιζαν ενιαία κάθε φορά, ότι πάμπολλες από τις αποφάσεις της ΟΛΜΕ έχουν ληφθεί με διαφορετικούς συσχετισμούς. Δεν είναι λίγες οι αποφάσεις με συμμετοχή και του ΠΑΜΕ, άλλοτε θετικές και άλλοτε αρνητικές για τον κλάδο. Για παράδειγμα τον Οκτώβρη του 2011 ως ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ είχαμε καταγγείλει «το “μπλοκ” εξουσίας της ΟΛΜΕ, ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ και ΠΑΜΕ που όχι μόνο δεν πρότειναν καμιά κινητοποίηση πέραν της υπάρχουσας 24ωρης της ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ για τις 19 Οκτώβρη, αλλά φρόντισαν παράλληλα να εμποδίσουν και κάθε δυνατότητα να βγάλει ο κλάδος κινητοποιήσεις, αρνούμενοι να συγκληθεί Συνέλευση Προέδρων […] Η στάση των παρατάξεων στο ΔΣ της ΟΛΜΕ δεν πρέπει να γίνει τροχοπέδη στη δράση μας. Πρέπει όλοι να κατέβουμε στις συνελεύσεις και κόντρα στη γραφειοκρατία να αποφασίσουμε μαχητικές μορφές αντίστασης και ανατροπής. Να αποφασίσουμε αποφασιστικές απεργίες, να ενωθούμε με τους άλλους αγωνιζόμενους κλάδους. Να μη πληρώσουμε τα χαράτσια τους. Να τους ανατρέψουμε. Οι συνελεύσεις μας και τα πρωτοβάθμια είναι η δύναμη μας».(ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, προκήρυξη, 11/10/11).

Έγκαιρα είχαμε τονίσει για τη στάση του ΠΑΜΕ: «Όσο και να προσπαθήσει ο συντάκτης της ανακοίνωσης του ΠΑΜΕ να πείσει τα μέλη του ότι είναι η μοναδική επαναστατική δύναμη, η μοναδική που αντιπαρατίθεται στη γραφειοκρατία κλπ. Δεν τα καταφέρνει. Πρέπει όμως να απαντήσει σε μερικά αμείλικτα ερωτήματα. 1] Το ΠΑΜΕ δεν πρότεινε και πίεσε η απεργία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ να γίνει στις 19; Απόφαση που πάρθηκε τέλος Σεπτέμβρη παρά τις ραγδαίες εξελίξεις με τα χαράτσια, μισθολόγια κλπ ; 2] Το ΠΑΜΕ δεν ψήφισε στην ΟΛΜΕ μαζί με ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ την απεργία της ΑΔΕΔΥ για τις 19 και τίποτα άλλο; 3] Το ΠΑΜΕ δεν ψήφισε στην ΟΛΜΕ να μη γίνει ούτε συνέλευση Προέδρων ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους συναδέλφους να αποφασίσουν για την τύχη τους; Η επιβολή από τα πάνω μιας άποψης δεν είναι στοιχείο γραφειοκρατίας;4] Οι Παρεμβάσεις δε ψηφίζουν κάθε πρόταση, και του ΠΑΜΕ, που κινείται σε αγωνιστική κατεύθυνση; Μαζί δεν ψήφισαν για τα χαράτσια και για όλες τις αγωνιστικές μορφές που προτάθηκαν; […] (Παρεμβάσεις, Για την τακτική του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών, 13/10/2011).

Αλλά και στην ΑΔΕΔΥ επικρίναμε «τη μικροπολιτική στάση του ΠΑΜΕ, η οποία μόνο τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους δεν υπηρετεί, όταν μάλιστα από τον περσινό Φλεβάρη και μετά έχουν ψηφίσει μαζί με τις άλλες παρατάξεις όλες τις αδιέξοδες πρακτικές της ΑΔΕΔΥ».(Δήλωση των εκπροσώπων των Παρεμβάσεων Δημοσίου Τομέα στο Γεν. Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ, 12Ιανουαρίου 2012).

Και πάλι πριν μερικούς μήνες: «Σε μια περίοδο που η βάρβαρη επίθεση του αστικού πολιτικού συστήματος, της τρικομματικής κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ ενάντια σ’ όλους τους εργαζόμενους οξύνεται, τη στιγμή που η ολοκληρωτική διάλυση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης είναι προ των πυλών, τη στιγμή που χιλιάδες εκπαιδευτικοί απειλούνται με «έξωση»-απόλυση μέσω της επερχόμενης «αξιολόγησης», τη στιγμή δηλαδή που απαιτείται η μέγιστη δυνατή συσπείρωση των εκπαιδευτικών για την ανατροπή αυτής της πολιτικής και το μπλοκάρισμα όλων «των αξιολογικών εγχειρημάτων» από το διοικητικό και ιεραρχικό μηχανισμό του Υπ. Παιδείας, το ΠΑΜΕ έχει βρει τον «εχθρό» του … στις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις εκπαιδευτικών!» (Ανακοίνωση ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ, 3/3/2013).

Η Γενική Συνέλευση Προέδρων για την απεργία στις εξετάσεις 15/5/2013

Η βούληση της βάσης του κλάδου καταστρατηγήθηκε στη ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ, την Τετάρτη 15/5. Εντελώς αντικαταστατικά και αντιδεοντολογικά κατατέθηκε πρόταση ταυτόχρονης διπλής ψηφοφορίας (ναι-όχι στην απεργία, ναι-όχι στην κήρυξή της, με την μορφή των όρων και προϋποθέσεων), αφού κατατέθηκε η νέα πρόταση του ΔΣ της ΟΛΜΕ το οποίο κατά πλειοψηφία (6 υπέρ,3 ΔΑΚΕ - 2 ΣΥΝΕΚ - 1 ΠΑΣΚ, 2 λευκά-παρόν ΠΑΜΕ, 1 κατά ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ), πρότεινε αναστολή.

Από ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚ ουδεμία έκπληξη. Συνεπείς στο δρόμο της υποταγής και της υπονόμευσης των αγώνων! Είναι ήλιου φαεινότερο, και φάνηκε από τις λυσσαλέες αντιδράσεις κυβέρνησης-καθεστωτικών ΜΜΕ, ότι το σύνθημα για πολιτική σύγκρουση με τις δυνάμεις του μνημονιακού τόξου και της κρατικής καταστολής, προκαλούσε πολιτικές αϋπνίες και ανατριχίλες, και όχι μόνο στην άθλια τρικομματική συγκυβέρνηση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δια του προέδρου του, αρνήθηκε μέχρι τέλους να δηλώσει την έμπρακτη υποστήριξή του, τόσο στην απόφαση του κλάδου για απεργία στις εξετάσεις, όσο και κυρίως στην απόκρουση της πολιτικής επιστράτευσης μέσω της απεργίας, ενώ όλες τις προηγούμενες μέρες οι δηλώσεις Σκουρλέτη έδειχναν την κατεύθυνση (έχετε μεν δίκαια αιτήματα, κάντε τις εξετάσεις και μετά το υπουργείο να σας καλέσει σε διάλογο). Τα μέλη της ηγεσίας των ΣΥΝΕΚ παραδέχονται: «Οι εκπρόσωποι των ΣΥΝΕΚ στο ΔΣ της ΟΛΜΕ, με αίσθημα ευθύνης, συνεκτιμώντας τη γενικότερη κατάσταση στον κλάδο, στο συνδικαλιστικό κίνημα και την κοινωνία, υποστήριξαν την άποψη ότι δεν έχουν διαμορφωθεί οι όροι και οι προϋποθέσεις για να πάμε στην κρίσιμη και αποφασιστική σύγκρουση». Στη συνέχεια παραποιώντας την πραγματικότητα ρίχνουν τα βάρη σε όλους: «Όλες οι παρατάξεις, στην πραγματικότητα, εκτιμούσαν πως δεν υπάρχουν όροι μαζικού κινήματος για να σπάσει η επιστράτευση» και: «Αναγνωρίζουμε πως η όλη διαδικασία μας τραυμάτισε και έχει σε αυτό όλο το ΔΣ σοβαρό μερίδιο ευθύνης.» (Ε. Ζωγραφάκη, Θ. Κοτσιφάκης, Για τον απολογισμό…, «Η ΑΥΓΗ» 26 – 5 – 2013).

Επίσης, τα στελέχη του ΠΑΜΕ θα έπρεπε να κοκκινίζουν από ντροπή. Συντάχθηκαν με το συντηρητικό συρφετό των Τρεμοπρετεντέρηδων, ενάντια στην απεργία στις εξετάσεις. Έδωσαν χείρα βοηθείας σε ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ στην ΑΔΕΔΥ, ψηφίζοντας μαζί τους υπονομευτική απεργία την Τρίτη 14 Μάη!, ημέρα Γ.Σ. όλων των ΕΛΜΕ της χώρας. Λοιδόρησαν και συκοφάντησαν τον αγώνα του κλάδου, ισχυριζόμενοι ότι οι καθηγητές παλεύουν για το …δίωρο. Κράτησαν τα «ταξικά συνδικάτα» του ΠΑΜΕ στη φορμόλη, αφού ούτε ένα δεν πήρε απόφαση για απεργία – στάση εργασίας – διαδήλωση, ή οποιαδήποτε άλλη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της Παρασκευής! Με λίγα λόγια ήταν από την αρχή μέχρι το τέλος εναντίον της απεργίας, την υπονόμευσαν όσο και όπου μπορούσαν και οι πρόεδροι του ΠΑΜΕ ψήφισαν όλοι –πλην ενός– λευκό, κατά ή παρόν στη ΓΣ Προέδρων (δηλαδή υπέρ της αναστολής της απεργίας!), ενώ συμφώνησαν και με τη διαδικασία της διπλής ταυτόχρονης ψηφοφορίας!

Αξίζει εδώ να θυμίσουμε την πρόταση των Παρεμβάσεων από τα μέσα Μάρτη του 2013, σε συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ, όπου υπήρξαν προτάσεις για απεργιακές κινητοποιήσεις το 1^ο δεκαπενθήμερο του Απριλίου. Επειδή εμείς περιμέναμε και προειδοποιούσαμε για όσα επακολούθησαν (αύξηση ωραρίου, αναγκαστικές μεταθέσεις, διαθεσιμότητες, απολύσεις, αξιολόγηση κλπ) και παλεύαμε -χωρίς αποτέλεσμα- από το Νοέμβριο του 2012 να πάμε σε ΓΣ Προέδρων η οποία να αποφασίσει πολύμορφο παρατεταμένο απεργιακό αγώνα, επανήλθαμε με νέα πρόταση το Δεκέμβριο 2012 για απεργία που θα προετοιμαστεί ένα μήνα και θα ξεκινήσει 20/1/2013, η πρότασή μας ήταν ότι θα στηρίξουμε οποιαδήποτε απεργιακή πρόταση τον Απρίλιο,στο βαθμό που συμπεριλάβει και την κήρυξη απεργίας για την πρώτη ημέρα των εξετάσεων (17/5), ακριβώς για να καταδεικνύεται -και προς τον κλάδο μας και προς το υπόλοιπο συνδικαλιστικό κίνημα και προς την κυβέρνηση- η αποφασιστικότητά μας να συγκρουστούμε και όχι να πάμε σε άλλη μια άμαζη εθιμοτυπική απεργία λίγο πριν κλείσουν τα σχολεία για το Πάσχα. Η πρότασή μας δεν έγινε δεκτή ούτε από το ΠΑΜΕ, ούτε από τα ΣΥΝΕΚ. Διαφορετική, πιθανότατα, θα ήταν η εξέλιξη αν είχαμε 45 μέρες να προετοιμάσουμε τη μεγάλη πολιτική σύγκρουση της απεργίας στις εξετάσεις και όχι 4 μέρες όπως τώρα…

Γενικότερα για τη δράση και την αδράνεια της ΟΛΜΕ

Τρία χρόνια τώρα δώσαμε πολλές μάχες, ορισμένες εξ’ αυτών με τεράστια μαζικότητα, αποφασιστικότητα και αυτοθυσία (ας θυμηθούμε την 12^η Φεβρουαρίου του 2012, όπου για 7 ώρες εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές δέχονταν την αγριότητα της κρατικής καταστολής στο Σύνταγμα και δεν υποχωρούσαν), που δυστυχώς, όμως, δεν κατάφεραν να αναχαιτίσουν την αντεργατική λαίλαπα. Ήταν μάχες, οι περισσότερες, προφανώς αναγκαίες, για να περισώσουμε ό, τι μπορούσε να περισωθεί, αλλά χωρίς σχέδιο και κλιμάκωση. Οι ελεγχόμενες από ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουν καθηλώσει το συνδικαλιστικό κίνημα σε ρόλο παθητικού θεατή της ανελέητης επίθεσης κυβερνήσεων – ΕΕ – ΔΝΤ και χειροκροτητή ορισμένων βασικών πλευρών της (βλ. θέσεις για «ανταγωνιστικότητα», «αξιολόγηση δομών και προσωπικού δημοσίου», κοινωνικός εταιρισμός, αποδοχή ένταξης της Ελλάδας σε Ευρωπαϊκή Ένωση, ΟΝΕ, ΝΑΤΟ κλπ).

Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε ΓΣΕΕ –ΑΔΕΔΥ, αλλά και όλες οι συμβιβασμένες ηγεσίες στις Ομοσπονδίες ή και στα πρωτοβάθμια σωματεία ούτε θέλουν και ούτε μπορούν να οργανώσουν έναν νικηφόρο αγώνα. Δε θέλουν γιατί έχουν ταχθεί στην ουσία με τη μεριά της αστικής πολιτικής και χρησιμοποιούνται από τις κυβερνήσεις του Μνημονίου σαν το μακρύ τους χέρι μέσα στο κίνημα. Γι’ αυτό άλλοτε ροκανίζουν το χρόνο, άλλοτε υπονομεύουν ανοιχτά τους αγώνες (όπως έκαναν τώρα με την απεργία της ΟΛΜΕ στις εξετάσεις), πότε μεταμορφώνονται και μεταλλάσσουν περίβλημα παραμένοντας οι ίδιοι, έβαζαν(και όπου μπορούν συνεχίζουν να το κάνουν) το χέρι στο «μέλι» της αστικής εξουσίας, σπέρνουν απογοήτευση και ηττοπάθεια, ώστε να αποτρέψουν τον κόσμο από το να αντιπαρατεθεί νικηφόρα και αποτελεσματικά. Δεν μπορούν γιατί, εξαιτίας της στάσης τους, έχουν εισπράξει τη χλεύη και την αποστοίχιση των εργαζόμενων από τις διαδικασίες των σωματείων.

Στο πλαίσιο αυτό κινήθηκε και η πλειοψηφία της ΟΛΜΕ. Ταυτίστηκε απόλυτα με τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ περιοριζόμενη στις 24ωρες γενικές απεργίες (25 την τριετία της κρίσης και δύο 48ωρες),που κι αυτές ακόμη κηρύχτηκαν υπό την πίεση των εργαζομένων, υπονομεύοντας ταυτόχρονα ή υποτιμώντας την οργάνωσή τους, με στόχο την απογοήτευση και το συμβιβασμό. Η ηγεσία της ΟΛΜΕ όχι μόνο δεν αξιοποίησε τις αγωνιστικές παραδόσεις του κλάδου, παραδόσεις που είχαν διαμορφώσει μια συλλογική αγωνιστική ταυτότητα και είχαν πετύχει αξιοσημείωτες νίκες απέναντι σε κυβερνήσεις που φάνταζαν πανίσχυρες (τρίμηνα το 1988-απεργία στις εξετάσεις ενάντια σε όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου, απεργία ’90, καταλήψεις-κινητοποιήσεις-δολοφονία Τεμπονέρα-πτώση Κοντογιαννόπουλου ’91, επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης το 1997- 2 μήνες απεργία, οι συγκρούσεις στα εξεταστικά κέντρα του ΑΣΕΠ το 1998 και ο διορισμός όλων των δεκάδων χιλιάδων αναπληρωτών τα επόμενα χρόνια, επίδομα διδακτικής προετοιμασίας το 2006, τη μείωση του ωραρίου, την παιδαγωγική ελευθερία, τα 30 χρόνια για σύνταξη, τη δημοκρατία στους συλλόγους διδασκόντων), αλλά οδηγούσε τον κλάδο να πέσει και αμαχητί.

Οι παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ) λειτουργούν ως στυλοβάτες των αντιλαϊκών μέτρων, είτε συναινώντας ανοιχτά στην αντιλαϊκή πολιτική, είτε υπονομεύοντας τους αγώνες όταν τα κεντρικά συνδικαλιστικά στελέχη τους στις ΕΛΜΕ όχι μόνο δε βοηθούν αλλά ούτε καν συμμετέχουν σε απεργίες – διαδηλώσεις – οργάνωση της πάλης, καλλιεργώντας την ηττοπάθεια και την υποταγή. Είναι οι παρατάξεις που υπερθεμάτιζαν, όλα τα προηγούμενα χρόνια, υπέρ της «καλής αξιολόγησης». Η αντίθεσή τους στην προτεινόμενο ΠΔ εκφράζει τις ενστάσεις τους για τον τρόπο και τα αποτελέσματα εφαρμογής της, ενώ κάποιοι εξ’ αυτών εξακολουθούν να καθησυχάζουν τους εκπαιδευτικούς ότι «τίποτα δεν θα εφαρμοστεί», όπως τους καθησύχαζαν το Σεπτέμβρη του 2011 ότι οι μισθοί μας δε θα μειωθούν, ή μέχρι το Μάρτη του 2013 ότι το ωράριο δε θα αυξηθεί, ότι η διαθεσιμότητα, η αναγκαστική μετάθεση και οι απολύσεις είναι κινδυνολογία των «αριστεριστών»! Πολλοί εξ’ αυτών υποστήριξαν επίσης ανοιχτά και τον αντιλαϊκό νόμο του «Καλλικράτη», ενώ έδειξαν «κριτική» ή ανοιχτή στήριξη στο μέτρο των Συγχωνεύσεων Είναι οι δυνάμεις που σύρθηκαν και σέρνονται στους διαλόγους της υποταγής, καταργώντας ακόμη και τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης των προέδρων για 48ωρη απεργία εν όψει της επέλασης του οδοστρωτήρα της «Αξιολόγησης»-απόλυσης και των αναγκαστικών μεταθέσεων-απολύσεων που θα προέκυπταν μέσα από την αύξηση του διδακτικού ωραρίου.

Εδώ αξίζει να κάνουμε μια υπενθύμιση. Μόνο η παράταξή μας, οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, είχε εξ’ αρχής, από το 1987 δηλαδή, καθαρή θέση ενάντια στην αξιολόγηση σ’ όλες της τις εκδοχές, κι αυτό λειτούργησε θετικά στον ολικό ή μερικό επανακαθορισμό των θέσεων των άλλων δύο παρατάξεων που αναφέρονται στην αριστερά και στην τροποποίηση των θέσεων της ΟΛΜΕ μέσα από τα τελευταία συνέδριά της και τις αποφάσεις των ΓΣ Προέδρων των ΕΛΜΕ. Η μεν ΕΣΑΚ –ΔΕΕ ήταν υπέρ της αξιολόγησης και ευτυχώς άλλαξε θέση προς το τέλος της δεκαετίας του ’90, η δε Αγωνιστική Συνεργασία – σήμερα ΣΥΝΕΚ ήταν αυτή που μαζί με την ΠΑΣΚ είχε περάσει τη θέση για την ¨καλή¨ αξιολόγηση (αυτοαξιολόγηση, αξιολόγηση σχολικής μονάδας και άλλα φληναφήματα) στο 8^ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, θέση που μόνον οι Παρεμβάσεις πολέμησαν με όλες τους τις δυνάμεις, όπως είχαν κάνει και στο εκπαιδευτικό συνέδριο της ΟΛΜΕ στα Τρίκαλα λίγα χρόνια νωρίτερα, ενάντια σε βασικά τότε στελέχη της ίδιας παράταξης. Η θέση των ΣΥΝΕΚ έχει μεν διαφοροποιηθεί σε θετική κατεύθυνση, ιδιαίτερα μετά την επίθεση των τελευταίων μνημονιακών χρόνων, αλλά παραμένει σκόπιμα ασαφής και θολή στην ολότητά της.

Επίσης, αρνηθήκαμε τη συμμετοχή στο διάλογο – κοροϊδίας και υποταγής την άνοιξη του 2012 επί κυβέρνησης Παπαδήμου, ενώ η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ συμμετείχε. Το ίδιο κάναμε και το Νοέμβρη του 2012 για την αξιολόγηση, που δεν συμμετείχαμε στη σχετική συνάντηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ με τον Αρβανιτόπουλο. Τονίζαμε χαρακτηριστικά: «Κακοστημένο  θέατρο ήταν οι συναντήσεις του υπουργού παιδείας Μπαμπινιώτη με τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες για την αξιολόγηση. Εκεί οι πλειοψηφίες σε ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ΟΙΕΛΕ είχαν το ρόλο του κομπάρσου.Τα περί συζήτησης από μηδενική βάση για την εφαρμογή της αξιολόγησης και οι δήθεν διαβεβαιώσεις ότι δεν θα γίνουν απολύσεις δεν πείθουν κανένα. Ο υπουργός μιας κυβέρνησης με άμεση ημερομηνία λήξης δεν μπορεί προφανώς να δεσμευτεί για πολλά. Πρώτα από όλα γιατί ο στόχος αυτών των συναντήσεων λίγο πριν τις εκλογές δεν ήταν παρά η συμμετοχή των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών σε ένα διάλογο όπου η εφαρμογή της αξιολόγησης θεωρείται δεδομένη[…]Σε αυτό το θέατρο του Μπαμπινιώτη το ΔΣ της ΟΛΜΕ δεν είχε καμία θέση, ενώ ήταν απαράδεκτες οι δηλώσεις του προέδρου του ΔΣ Ν. Παπαχρήστου που θέλουν την ΟΛΜΕ να ζητά αξιολόγηση για τη βελτίωση της εκπαίδευσης. Λες και οι αποφάσεις των συνεδρίων της ΟΛΜΕ και των συνελεύσεων των ΕΛΜΕ ενάντια στην αξιολόγηση είναι αέρας κοπανιστός!» (ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, προκήρυξη 21 – 4 – 2012).

Η πλειοψηφία της ΟΛΜΕ όλο το προηγούμενο διάστημα συμβιβάστηκε και αρνήθηκε να εκπληρώσει ακόμη και τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις της: Παραβίασε συνειδητά όλες τις αποφάσεις ακόμη και για απεργία και δεν πραγματοποίησε τις Γ.Σ. κλιμάκωσης των αγώνων. Περιορίστηκε στις τυπικές διαμαρτυρίες για το «ενιαίο» φτωχολόγιο πέρσι, χωρίς την κατάλληλη ενημέρωση του κλάδου, όπως έκανε και φέτος για την αξιολόγηση – λαιμητόμο, την ώρα που το υπουργείο έχει έτοιμο το Π.Δ. και ψήφισε προ πολλού την «Ανεξάρτητη Αρχή Ποιότητας» για την αξιολόγηση πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Τονίζαμε στις 10/2/2013 «ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΦΑΓΕΙΣ ΜΑΣ…ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΦΑΓΕΙΟΥ Και ενώ η διάλυση των δομών της δημόσιας εκπαίδευσης προχωρά με γοργούς ρυθμούς, ενώ η αξιολόγηση[μηχανισμός απολύσεων- βαθμολογικής καθήλωσης- υποταγής και τρομοκράτησης- κατηγοριοποίησης σχολείων κλπ είναι προ των πυλών, ενώ η επίθεση σε δικαιώματα και κατακτήσεις γίνεται όλο και πιο βάρβαρη (ετοιμάζονται για νομική απαγόρευση -στην ουσία- του δικαιώματος της απεργίας και σε συντριπτικό χτύπημα στα συνδικάτα), ενώ με απειλές και αυθαιρεσίες στα σχολεία παραβιάζονται σωρηδόν ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα  (μείωση ωρών διδασκαλίας, απλήρωτες υπερωρίες, μετακινήσεις καθηγητών από τις οργανικές τους θέσεις κλπ, προκειμένου να μειωθούν όπως-όπως τα χιλιάδες κενά προσωπικού σε όλη τη χώρα, αλλά και να στρωθεί ο δρόμος στην επικείμενη αύξηση του διδακτικού ωραρίου) και ενώ ανακοινώνεται επίσημα ότι "Τρεις βασικές δεξαμενές της διαθεσιμότητας θα αποτελέσουν ο χώρος της παιδείας που αριθμεί περισσότερους από 150.000 εργαζομένους, ο ευρύτερος δημόσιος τομέας που εκτιμάται ότι ξεπερνά τους 100.000 υπαλλήλους και η τοπική αυτοδιοίκηση που αριθμεί 80.000 εργαζομένους"(Έθνος 9/2/2013), η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ περί άλλα τυρβάζει… Για την ακρίβεια, με μια αναιμική -αριθμητικά και πολιτικά-πλειοψηφία των ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ, το ΔΣ ετοιμάζεται να συναντήσει την Τετάρτη τον υπ. Παιδείας για το ΠΔ της αξιολόγησης, τη στιγμή μάλιστα που ακόμη και η ΔΟΕ (!) αρνήθηκε την προσχηματική συζήτηση για τις νέες προαποφασισμένες αντιεκπαιδευτικές αποφάσεις του. Ήδη έπρεπε να έχει προ πολλού ολοκληρωθεί ο κύκλος Γενικών Συνελεύσεων και η Γενική Συνέλευση Προέδρων των ΕΛΜΕ, προκειμένου ο κλάδος μας να συζητήσει και να αποφασίσει με τη μέγιστη δυνατή πλειοψηφία τον τρόπο αντίδρασής του στις εντεινόμενες αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις τόσο στη δομή και το χαρακτήρα του σχολείου, όσο και στη δραματική επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών των εκπαιδευτικών. Η όποια καθυστέρηση είναι συνειδητή υπονόμευση του εκπαιδευτικού κινήματος και χέρι βοηθείας στη βάρβαρη πολιτική τρικομματικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Άλλωστε, δεκάδες ΕΛΜΕ καλούν (και εγκαλούν) το ΔΣ της Ομοσπονδίας να συγκαλέσει άμεσα Γ.Σ. Προέδρων. Ζητάμε, επομένως, στη συνεδρίαση της Τρίτης 12/2 (αφού όλες οι προτάσεις μας για έκτακτη σύγκλιση οποιαδήποτε ημέρα απορρίφθηκαν) να αποφασιστεί ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΡΟΕΔΡΩΝ το αργότερο μέχρι 23/2 (η αρχική μας πρόταση ήταν για 8/2) και να ληφθούν όλα εκείνα τα μέτρα για την επιτυχία της γενικής απεργίας της 20^ης 2. Υ.Σ. Και ενώ η κυβέρνηση και τα σε διατεταγμένη υπηρεσία τελούντα ΜΜΕ δίνουν τα ρέστα τους προκειμένου να συκοφαντήσουν και να εξευτελίσουν την ίδια την έννοια και την υπόσταση των Σωματείων, οι κυβερνητικοί συνδικαλιστές προσφέρουν άλλο ένα καλό επιχείρημα για τον επιχειρούμενο διασυρμό. Μπλε και πράσινοι εν ενεργεία συνδικαλιστές, μέλη προεδρείων και ΔΣ ΕΛΜΕ, διορίστηκαν μέλη των ΠΥΣΔΕ (θυμίζουμε ότι τα 3 μέλη των ΠΥΣΔΕ ορίζονται από τη διοίκηση και τα δύο είναι οι αιρετοί εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών) και εννοούν να μην παραιτούνται από τα συνδικαλιστικά όργανα! Ακόμα και όταν τα περισσότερα καταστατικά των πρωτοβάθμιων σωματείων μας θεωρούν ασύμβατες τις δυο θέσεις, αυτοί εννοούν να παραμένουν γατζωμένοι και στη θέση του εκπροσώπου της διοικητικής ιεραρχίας και στη θέση του –υποτιθέμενου- ελεγκτή και πολέμιου αυτής! Αιδώς Αργείοι… (ΔΗΛΩΣΗ της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΦΑΤΟΥΡΟΥ και του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ, εκπροσώπων των ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ στα ΔΣ της ΟΛΜΕ και του ΚΕΜΕΤΕ, 10/2/2013»)

Υποβάθμισε τις διεκδικήσεις σε γενικόλογα αιτήματα, χωρίς ιεράρχηση και συγκεκριμενοποίηση. Τονίζαμε μετά τη στάση …αγώνων που κήρυξαν οι υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΣΕ – ΑΔΕΔΥ – ΟΛΜΕ: «Είναι φανερό ότι το ΔΣ της ΟΛΜΕ δεν μπορεί να χειριστεί τη μεγάλη μάχη που πρέπει να γίνει για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου, του δικαιώματος των μαθητών στη μόρφωση, του δικαιώματος των εκπαιδευτικών στη δουλειά, την παιδαγωγική ελευθερία και τον αξιοπρεπή μισθό» (ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, προκήρυξη 21/ 4/ 2012).

Αποδέχτηκε στα λόγια την πρότασή μας για το συντονισμό με κλάδους, ομοσπονδίες και σωματεία, αλλά όταν οι εργαζόμενοι στην υγεία, στους ΟΤΑ ή στο ΜΕΤΡΟ απεργούσαν, αρνήθηκε την κλιμάκωση και το συντονισμό. Διεκπεραίωνε τυπικά το ρόλο της με ανακοινώσεις, ενώ δεν κάλυψε τον κλάδο από τις επιθέσεις και δεν οργάνωσε μέσα από Γ.Σ. την απάντησή του για την κατάργηση του αμετάθετου, τα πειθαρχικά, τις αργίες κ.ά. Ασχολήθηκε αποσπασματικά με τα καθημερινά προβλήματα (κενά, υπερωρίες, παραβίαση ωραρίου, υποχρηματοδότηση, οργανικές θέσεις, κ.α.), χωρίς τη σύνδεση μεταξύ τους άρα και την επίτευξη της ενιαίας αντιμετώπισής τους.

Διακρίθηκε για την αντιδημοκρατική πρακτική της και παρά τις δεκάδες καταγγελίες των ΕΛΜΕ αρνήθηκε τις Γ.Σ. των Προέδρων. Συγκάλεσε μόλις πέντε όλη τη διετία! Ως ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ είχαμε επισημάνει έγκαιρα και προτείνει: «Είναι εμφανές ότι το ΔΣ της ΟΛΜΕ με τη σημερινή του σύνθεση είναι ανίκανο να ανταποκριθεί στα δύσκολα πραγματικά για την περίοδο καθήκοντα του. Μέσα σε ένα χρόνο έχουν αλλάξει τα πάντα και πρέπει αυτό να αντανακλαστεί και στο συνδικάτο. Η μόνη έντιμη και επιβεβλημένη λύση είναι ένα έκτακτο συνέδριο άμεσα, που θα βοηθήσει να συσπειρωθεί ο κλάδος σε αναγεννημένα σωματεία, ανανεωμένα με τους νέους αγωνιστές που βγαίνουν μπροστά όλο αυτό το διάστημα, για να επαναφέρουν την ελπίδα, να εμψυχώσουν και να ανατρέψουν τη σκουριά της γραφειοκρατίας που για χρόνια λυμαίνεται το συνδικάτο» […] (ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ 16/5/2012).

Ακόμα και τώρα, μετά την αναστολή της απεργίας προτείναμε, και δυστυχώς απορρίφθηκε, σε 3 συνεδριάσεις του ΔΣ της ΟΛΜΕ, να γίνει ΓΣ Προέδρων μέχρι 15/6, για να αποφασιστεί απεργιακή κινητοποίηση για το σπάσιμο της επιστράτευσης και την αποτροπή των απολύσεων.

Η Αυτοκριτική μας

Η αυτοκριτική αρχίζει από Α, παραπέμπει στην Αριστερά και αποτελεί βασικό της γνώρισμα. Μακριά από μας ότι όλα λειτουργούν σωστά στις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, ότι δεν υπήρχαν αδυναμίες, ελλείψεις, λάθη στη δράση μας. Δε διεκδικούμε το «αλάθητο», λάθη δεν κάνουν ή νομίζουν έτσι, μόνο όσοι είναι ακίνητοι, μακριά από τους αγώνες και τις αγωνίες των εκπαιδευτικών, περιχαρακωμένοι και αδιάφοροι για την τύχη των συνδικάτων. Ακούμε με προσοχή κάθε καλοπροαίρετη γνώμη και κριτική ώστε να διδασκόμαστε και να βελτιωνόμαστε.

Πρώτα απ’ όλα οι σημαντικές οργανωτικές αδυναμίες και η ελλιπής οργανωτική ανάπτυξη των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ σε όλες τις ΕΛΜΕ της χώρας είναι η «αχίλλειος πτέρνα» μας. Η πολυμορφία στα σχήματα των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ είναι η μεγάλη μας δύναμη, αλλά ουκ ολίγες φορές γίνεται αδυναμία μας. Όμως η γενικότερη δράση μας και οι προτάσεις μας ήταν απόρροια μιας ξεκάθαρης γραμμής ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής μέσα από πολύμορφους αγώνες, στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός παλλαϊκού-πανεργατικού μετώπου αντίστασης-ανατροπής της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Παράλληλα δεν υποτιμήσαμε ποτέ τον καθημερινό αγώνα για τα μικρά ή μεγάλα προβλήματα του κλάδου και για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων μας. Ίσα-ίσα, οι σύντροφοι των Παρεμβάσεων μαζί με άλλους ταξικούς συνδικαλιστές είναι πάντα μπροστά στις μάχες των πρωτοβάθμιων σωματείων, των ΕΛΜΕ, για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα, υπερασπιζόμενοι το δημόσιο σχολείο, τον κλάδο και κάθε συνάδελφο ξεχωριστά.

Η Αριστερά, στην εκπαίδευση, έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για όσα μεγαλειώδη έγιναν μέχρι τώρα, αλλά και για όσα χάθηκαν. Για όσα ειπώθηκαν μισά κι όσα γινήκανε σημαίες ευκαιρίας, αλλά και για όσα έγιναν λάβαρα πρωτοφανέρωτων, απελευθερωτικών στο σύνολό τους αγώνων. Ο δικός της σκοπός δεν είναι ούτε η ΕΕ, ούτε η διαχείριση, ούτε τα κομματικά ιερατεία και οι ψήφοι δυσαρέσκειας ή ανοχής, ούτε η συμμετοχή σε αστικά παιχνίδια και γραφειοκρατίες. Αλλά να προσδοκά να φέρνει στο προσκήνιο τα συμφέροντα και τις ανάγκες των εργαζόμενων, του λαού και των παιδιών τους. Να γίνεται νους, καρδιά και νεύρο του αγώνα αυτών που τα χέρια και η σκέψη τους παράγουν τον πλούτο της ζωής, τις αξίες, την ελευθερία, την αξιοπρέπεια. Να δίνουν δύναμη στη συγκρότηση ενός κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος ανατροπής στην εκπαίδευση και την κοινωνία. Με αυτό το μέτρο θα κριθούν σε αυτή τη διαδικασία.

Για τη ριζοσπαστική ανασυγκρότηση του σ. κ.

Η αναμέτρηση είναι μπροστά μας! Να κάνουμε μια εργώδη προσπάθεια για γοργή ανασύνταξη των δυνάμεων του αγωνιζόμενου κλάδου. Προμετωπίδα η άρση της πολιτικής επιστράτευσης, η αντίσταση στις απολύσεις, την αξιολόγηση και το φθηνό υποταγμένο και πειθαρχημένο σχολείο της αγοράς, στις μνημονιακές πολιτικές κυβέρνησης – ΕΕ– ΔΝΤ, στην ισοπέδωση της εκπαίδευσης και κάθε δημόσιου αγαθού!

Παίρνουμε απαντοχές από τη βάση του κλάδου, τις Γ.Σ., τα βλέμματα της οργισμένης κοινωνίας που στράφηκαν με ελπίδα στον αγώνα μας. Δεν έχουμε άλλο δρόμο, παρά να αγωνιστούμε, συσπειρωμένοι στα σωματεία μας, στις ΕΛΜΕ, για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος σε ταξική κατεύθυνση, ξεπερνώντας ή αλλάζοντας όσες συνδικαλιστικές δομές εμποδίζουν ή συμβιβάζονται, για τη συντονισμένη δράση όλων των εργαζομένων, δημόσιου κι ιδιωτικού τομέα. Να ξαναστήσουμε τα σωματεία στα πόδια τους. Να ξαναζωντανέψουμε τις ΕΛΜΕ ως πραγματικές συλλογικότητες εργαζόμενων, στους αγώνες, στον πολιτισμό, στην αλληλεγγύη. Να αποφασίζουν και να διαχειρίζονται τον αγώνα τους οι ίδιοι οι εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί σε συντονισμό με τους άλλους κλάδους εργαζομένων, πρωτίστως με τους Συλλόγους δασκάλων. Σαρώνοντας τις ανυπόληπτες ΓΣΕΕ –­ ΑΔΕΔΥ, τις υποτελείς στην κυβέρνηση και την εργοδοσία, τις καταδικασμένες στη συνείδηση του κόσμου. Απαιτώντας και επιβάλλοντας στην ΟΛΜΕ να συμβάλει σε μια τέτοια κατεύθυνση.

Μόνο η κίνηση των αγωνιζόμενων εργαζομένων και όλου του λαού μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπή της κατάστασης κι όχι τα επιχειρήματα της κοινοβουλευτικής λογικής, της διαχείρισης ή τα επαναστατικά ευχολόγια που αρχίζουν και τελειώνουν στη δύναμη της ψήφου και τις αποστειρωμένες συγκεντρώσεις. Αγωνιζόμαστε για να πάρουν οι εργαζόμενοι τις τύχες στα χέρια τους. Αγωνιζόμαστε να αποκτήσουν φωνή και όσοι δεν έχουν, δηλ. οι εργαζόμενοι της ελαστικής και μαύρης εργασίας, οι άνεργοι κλπ.

ΜΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΣ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ! ΑΝΑΨΕ ΤΟ ΦΩΣ!

Ο ελληνικός λαός βρίσκεται μπροστά σε ένα ιστορικό δίλημμα, παρόμοιο με αυτά που κι άλλες φορές κλήθηκε να αντιμετωπίσει στο παρελθόν. Ή θα δεχθεί να γίνει δούλος στην ίδια του την χώρα και να υποθηκεύσει το παρόν και το μέλλον των παιδιών του, στα συμφέροντα των ξένων και ντόπιων δυναστών, ή θα βαδίσει το δρόμο της οργάνωσης ενός δύσκολου και παρατεταμένου αγώνα, αναγκαίου όμως, για την ανατροπή αυτής της βαρβαρότητας. Αυτό είναι το μόνο αληθινό δίλημμα στο οποίο θα πρέπει να απαντήσει, αγνοώντας και απορρίπτοντας όλα τα πλαστά διλλήματα, με τα οποία τον βομβαρδίζουν καθημερινά τα πληρωμένα κοράκια των δελτίων και των τηλεοπτικών πάνελ. Κάθε ελπίδα για ερχομό σωτήρων και «δίκαιων εκπροσώπων», κάθε σκέψη για εύκολες εκλογικές λύσεις, θα πρέπει να εκλείψει και στη θέση τους να γεννηθεί ξανά η πίστη στην αστείρευτη δύναμη του οργανωμένου λαού και των αγώνων του.

 Η ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος αποτελεί προϋπόθεση για τη σωτηρία του λαού. Σήμερα, για να είναι χρήσιμο το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να συγκρουστεί αποφασιστικά με τις κυρίαρχες πολιτικές και να ενώσει τους εργαζόμενους, ξεπερνώντας τόσο τις κυβερνητικές προσπάθειες διαίρεσης του κόσμου της δουλειάς, όσο και μικροπαραταξιακές λογικές και κομματικές περιχαρακώσεις. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ! Ή θα συνεχιστεί ο αργός μας θάνατος ή θα συστρατευθούμε σε αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής που οδηγεί στον εργασιακό μεσαίωνα, σαρώνει δικαιώματα και κατακτήσεις στην Παιδεία, στην Υγεία, σε κάθε τομέα Κοινωνικής Πρόνοιας, σκορπώντας τη φτώχεια, την ανεργία, τη δυστυχία.

Έγκαιρα άλλωστε, στην παραπάνω κατεύθυνση, είχαμε θέσει, από την αρχή της φετινής χρονιάς, το βασικό πλαίσιο και στόχους του συνδικαλιστικού κινήματος: «Για να κερδίσουν οι αγώνες μας ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ 1) Δημιουργία μαζικού μετώπου Παιδείας – Υγείας – Εργασίας για την ανατροπή της πολιτικής Κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. 2) Να μην περάσει καμία απόλυση, καμία εφεδρεία και κανένας εκβιασμός. 3) Όχι στις συγχωνεύσεις σχολείων και στις καταργήσεις ειδικοτήτων. Όχι σε τμήματα πάνω από 25 μαθητές, 20 στις κατευθύνσεις, 10 στα εργαστήρια. 4) Διεκδικούμε αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις και την καταβολή ολόκληρου του εφάπαξ στους συναδέλφους. Δεν θα δεχθούμε ούτε ένα ευρώ μείωση στις ήδη πενιχρές αποδοχές μας. 5) Όχι στην ελαστική και ανασφάλιστη εργασία που προωθεί η κυβέρνηση, τώρα προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών για να καλυφθούν τα κενά. 6) Όχι στην αξιολόγηση- χειραγώγηση. Καμιά συμμετοχή στο διάλογο – παρωδία και στη «διαβούλευση» – κοροϊδία (π.χ. ερωτηματολόγια κ.α.). Όχι στην «αυτοαξιολόγηση» και την κατηγοριοποίηση των σχολείων – μαθητών – εκπαιδευτικών. Κανείς αξιολογητής στην τάξη. 7) Διεκδικούμε δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους. Όχι στα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια λειτουργίας των σχολείων. 8) Διεκδικούμε ένα ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο συνολικής και ολόπλευρης μόρφωσης.» (ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, 11/9/2012)

· Αγωνιζόμαστε για ένα πανεργατικό-παλλαϊκό κίνημα αντίστασης και ανατροπής και για ένα διαφορετικό συνδικαλισμό. Με οργάνωση στη βάση, ενάντια στη γραφειοκρατία και τη λογική της ανάθεσης, αποκαθηλώνοντας τις φιλοκυβερνητικές-φιλοεργοδοτικές συνδικαλιστικές ηγεσίες από παντού. Ο αγώνας και τα σωματεία πρέπει να περάσουν στα χέρια των εκπαιδευτικών. Με μαζικές αποφασιστικές γενικές συνελεύσεις, με συγκρότηση επιτροπών αγώνα, με ενίσχυση των απεργιακών ταμείων και της οργανωμένης αλληλεγγύης. Είναι όσο ποτέ αναγκαίος ο συντονισμός των ΕΛΜΕ και των Συλλόγων πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σε μια πορεία ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ. Ταυτόχρονα, χρειάζεται αγωνιστικός ενωτικός συντονισμός των εκπαιδευτικών με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, με συμπόρευση όλων των μαχόμενων δυνάμεων, χωρίς διαχωρισμούς, σε μια κατεύθυνση που θα συνενώσει όλους τους μαχόμενους κλάδους με στόχο την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Γιατί αν δεν μοιραστούμε κοινούς αγώνες, θα μοιραστούμε κοινές ήττες!

· Αγωνιζόμαστε για τον ενταφιασμό των γραφειοκρατών και του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Οι αγώνες και τα συνδικάτα στα χέρια των εργαζομένων.

· Δε θα επιτρέψουμε να βρεθεί κανείς συνάδελφος μόνος του στην απόλυση ή την υποχρεωτική μετάθεση. Εντείνουμε τις κινητοποιήσεις μας μέχρι το τέλος της χρονιάς.

· Όχι σχολεία στο γύψο. Άρση τώρα της πολιτικής επιστράτευσης.

· Προετοιμάζουμε από τώρα την ενιαία αγωνιστική απάντηση όλου του εκπαιδευτικού κόσμου, με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Σε τέτοιο περιεχόμενο και αποφάσεις οφείλουν να δεσμευτούν τα συνέδρια των ομοσπονδιών ΟΛΜΕ, ΔΟΕ.

· Κυβέρνηση + ΕΕ + ΔΝΤ φέρνουν την Κοινωνική καταστροφή, στήνουν τις δημοκρατικές ελευθερίες στο απόσπασμα, προωθούν τον πολιτικό και κοινωνικό εκφασισμό, κατεδαφίζουν το δημόσιο σχολείο, απαξιώνουν, χειραγωγούν, ετοιμάζουν απολύσεις εκπαιδευτικών.

· Δε θα τους αφήσουμε να μας τσακίσουν, η αναμέτρηση δεν τελείωσε, μπορούμε να τους νικήσουμε!

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ Περί συγκρότησης ΔΣ 2013 και άλλων δαιμονίων…

        12/12/2013

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Περί συγκρότησης ΔΣ και άλλων δαιμονίων…

1. ΠΡΟΤΑΣΗ  ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΔΣ (όπως κατατέθηκε στη συνεδρίαση)

«Η  ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ εκτιμώντας το αποτέλεσμα των πρόσφατων αρχαιρεσιών για ανάδειξη Δ.Σ. της Α’ ΕΛΜΕ ΔΥΤ.ΑΤΤΙΚΗΣ(Περιστέρι) και το συσχετισμό που διαμορφώθηκε στη σύνθεση του νέου Δ.Σ. (ΔΑΚΕ δύο έδρες, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ δύο έδρες, ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ δύο έδρες, ΕΣΑΚ- ΔΕΕ μία έδρα) προτείνει συγκρότηση αγωνιστικού προεδρείου από τις δυνάμεις της Αγωνιστικής Συνεργασίας, των Παρεμβάσεων και της ΕΣΑΚ- ΔΕΕ. Θεωρεί ότι η παραπάνω πρόταση αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τις διαθέσεις των συναδέλφων, που έδωσαν στην κυβερνητική παράταξη ΔΑΚΕ δύο από τις επτά έδρες του Δ.Σ. και επέλεξαν στη μεγάλη τους πλειοψηφία δυνάμεις που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κινούνται σε αγωνιστική κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, δημιουργεί προϋποθέσεις για αγωνιστική στροφή του σωματείου, που έχει ακρωτηριαστεί ως όργανο πάλης τα χρόνια της προεδρίας της ΔΑΚΕ, σε μια περίοδο που η πολιτική της μνημονιακής βαρβαρότητας της κυβέρνησης ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ ισοπεδώνει κάθε ίχνος εργασιακού και κοινωνικού δικαιώματος, οδηγώντας σε κοινωνική, ανθρωπιστική κρίση και επιβάλλοντας τη χρεοκοπία του δημόσιου σχολείου.

Ο συσχετισμός που προέκυψε από τις εκλογές δεν είναι συμβατός με πρόεδρο της ΔΑΚΕ, που είναι δηλωμένα φιλοκυβερνητική παράταξη-φιλικά προσκείμενη σε μια κυβέρνηση κοινωνικού και εργασιακού ολοκληρωτισμού, κατά συρροήν επιστράτευσης απεργών (ΜΕΤΡΟ, Ναυτεργάτες), κινητοποίησης των ΜΑΤ εναντίον αγωνιζόμενων κλάδων, συλλήψεων συνδικαλιστών, υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου και των λειτουργών του. Πολύ περισσότερο, που αυτή την κρίσιμη περίοδο, με την επιδιωκόμενη αξιολόγηση προωθείται η υποταγή, η συμμόρφωση, η χειραγώγηση και εντέλει η απόλυση εκπαιδευτικών.

Βεβαίως, οι δυνάμεις που επικαλούμαστε για τη συγκρότηση αγωνιστικού προεδρείου δεν ταυτίζονται ιδεολογικά και πολιτικά. Όμως τάσσονται, η καθεμιά με το δικό της τρόπο, ενάντια στη βαρβαρότητα της ασκούμενης πολιτικής.

Ως Αγωνιστική Παρέμβαση δε διεκδικούμε τον πρόεδρο του Δ.Σ. και μπορούμε να αποδεχθούμε εκπροσώπηση στη θέση του προέδρου τόσο από την Αγωνιστική Συνεργασία όσο και από την ΕΣΑΚ-ΔΕΕ. Καταθέτουμε, επίσης, πλαίσιο συγκρότησης του Δ.Σ. στη βάση των συλλογικών αποφάσεων του κλάδου, όπως έχουν εκφραστεί από τις Γ.Σ.»

2. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ  (τα γεγονότα)

Σε αντιπαράθεση με την πρόταση της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ (που ήταν κοινή με την πρόταση της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ) κατατέθηκε η πρόταση της ΔΑΚΕ και της ΕΣΑΚ-ΔΕΕ για συγκρότηση αντιπροσωπευτικού προεδρείου με πρόεδρο από την πλειοψηφούσα παράταξη (εν προκειμένω τη ΔΑΚΕ). Καθώς η συγκεκριμένη πρόταση δεν πλειοψηφούσε, η ΔΑΚΕ, στην προοπτική να μην καταλάβει τη θέση του προέδρου του Δ.Σ. και μη αποδεχόμενη τη θέση του αντιπροέδρου που της προτάθηκε, κατέθεσε τις παραιτήσεις των εκλεγμένων στο Δ.Σ. μελών της (και των 2 αναπληρωματικών τους) και ζήτησε τη σύγκλιση ΓΣ για ανάδειξη νέου Δ.Σ.!

Το προεδρείο του Δ.Σ. συγκροτήθηκε τελικά από την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ (πρόεδρος-ταμίας) και την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ (γραμματέας), καθώς η  ΕΣΑΚ-ΔΕΕ αρνήθηκε παρ’ όλα αυτά να συμμετάσχει στο προεδρείο χωρίς τη συμμετοχή και της ΔΑΚΕ.

       3.  ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η πρόταση της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ανταποκρινόταν στην ανάγκη αγωνιστικής στροφής του σωματείου μας, ιδιαίτερα επιτακτική στην εποχή της κοινωνικής βαρβαρότητας που βιώνει η εργαζόμενη πλειοψηφία και της συντελούμενης, μέρα με τη μέρα, χρεοκοπίας των εκπαιδευτικών και του δημόσιου σχολείου.

Η πρόταση της ΔΑΚΕ (και της ΕΣΑΚ-ΔΕΕ) για «αντιπροσωπευτικό» προεδρείο εμπεριέχει διαφορετική ανάγνωση (από διαφορετική, ίσως, οπτική γωνία για κάθε μία από τις δύο δυνάμεις) της εποχής, αλλά και των εκλογικών αποτελεσμάτων, όπως αυτά αποτυπώνουν τη θέληση των συναδέλφων.

Σε κάθε περίπτωση, το ποια πρόταση υπερισχύει στη συγκρότηση του Δ.Σ. καθορίζεται από τους υπάρχοντες συσχετισμούς και κρίνεται τελικά από τους συναδέλφους και την αποτελεσματικότητά της. Αυτή η πρακτική εφαρμόζεται δεκαετίες στο συνδικαλιστικό κίνημα για τη συγκρότηση των Δ.Σ. όλων των ΕΛΜΕ της χώρας και γι’ αυτό προβλέπεται απ’ όλα τα καταστατικά των συνδικάτων. Σε διαφορετική περίπτωση, δε θα υπήρχε διαδικασία συγκρότησης των Δ.Σ. και θα όριζαν τα καταστατικά, με αυτόματο τρόπο, τη σειρά κάλυψης των θέσεων του προεδρείου, με βάση την εκλογική ισχύ κάθε παράταξης. Άλλωστε, ο ισχυρισμός ότι η πρώτη δύναμη πρέπει πάντα να καταλαμβάνει τη θέση του προέδρου, ανεξάρτητα από το συσχετισμό δύναμης (δύο στις επτά έδρες του Δ.Σ.), είναι καινοφανής. Αδιαφορεί, όσο κι αν ισχυρίζεται το αντίθετο, για την έκφραση των συναδέλφων όπως αυτή αποτυπώθηκε στις εκλογές: Αν  οι συνάδελφοι φλέγονταν να διατηρήσουν τη ΔΑΚΕ στη θέση του προέδρου, θα της έδιναν απόλυτη πλειοψηφία, ώστε να είναι ήσυχοι ότι ο διακαής πόθος τους θα γινόταν πραγματικότητα…

Η επιλογή της ΔΑΚΕ να παραιτηθεί από την εκπροσώπηση στο Δ.Σ. (!) και να ζητήσει επαναληπτικές εκλογές για… νέο Δ.Σ. (!!!) επειδή δεν πλειοψήφισε η πρότασή της για κατάληψη της θέσης του προέδρου (μόνο αυτή τη θέση αποδεχόταν), αποτελεί πρωτοφανή πρακτική στα συνδικαλιστικά χρονικά. Εκπορεύεται από στενά παραταξιακά συμφέροντα (διατήρηση της καρέκλας του προέδρου) και απειλεί να παραλύσει τη δράση του σωματείου με διαδικαστικά τερτίπια. Κι αυτό, σε μια εποχή όπου οι εκπαιδευτικοί, μαζί με το σύνολο των εργαζομένων, βρίσκονται στη δίνη ενός κοινωνικού Αρμαγεδδώνα που συνθλίβει, το ένα μετά το άλλο, δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών, σε μια εποχή που απαιτείται όσο ποτέ η συλλογική δράση των εργαζομένων για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης- Ε.Ε.- ΔΝΤ.

Αλήθεια, θεωρεί η ΔΑΚΕ ότι εκβιάζει κανέναν ζητώντας νέες εκλογές; Κι αν δεν της κάνει το αποτέλεσμα που θα προκύψει, θα ζητήσει και τρίτες, και τέταρτες εκλογές μέχρις ότου βγάλει πρόεδρο; Δεν είναι πολύ φαιδρά όλα αυτά για να καθηλώνουν ένα ολόκληρο συνδικάτο σε ομηρία και απραξία;

Θλίψη και ερωτήματα, πραγματικά, προκαλεί η στάση της ΕΣΑΚ-ΔΕΕ-ΠΑΜΕ τόσο στη διαδικασία συγκρότησης του Δ.Σ. όσο και στην ανακοίνωση με την οποία σχολιάζει αυτή τη διαδικασία. Βασικό μέλημα της παράταξης δεν ήταν η εξασφάλιση αγωνιστικής κατεύθυνσης του Δ.Σ. αλλά να μην «χρεωθεί» (έτσι το αντιλαμβάνεται) οποιαδήποτε συμμαχία ή συμπόρευση με άλλες παρατάξεις αριστερής κατεύθυνσης, έστω κι αν θα έπρεπε να συμπορευτεί με τη ΔΑΚΕ. Έτσι, έθεσε ως προαπαιτούμενο για τη συμμετοχή της στο προεδρείο τη συμμετοχή και της ΔΑΚΕ, ακόμη κι αν η τελευταία αρνιόταν οποιαδήποτε θέση πλην εκείνης του προέδρου.

Ακόμα χειρότερα, σε ανακοίνωσή του για τα τεκταινόμενα, το ΠΑΜΕ είδε στη διαδικασία συγκρότησης «θέατρο παραλόγου» (από ποιους άραγε;), «σύνδρομα μοιράσματος θέσεων ευθύνης» (λες και η συγκρότηση του Δ.Σ. δεν αποτελεί εξ ορισμού κατανομή θέσεων ευθύνης), «διαγκωνισμό για τις καρέκλες» και «παρασκηνιακή συμφωνία» Συνεργασίας- Παρέμβασης. Όλα αυτά, όταν από την Αγωνιστική Παρέμβαση κατατέθηκε ανοιχτά και ουδόλως «παρασκηνιακά» το σκεπτικό συγκρότησης αγωνιστικού προεδρείου και με το ΠΑΜΕ : διευκρινίσαμε ευθύς εξ αρχής ότι δε διεκδικούμε τη θέση του προέδρου και ότι θα δεχόμαστε και πρόεδρο του ΠΑΜΕ, αν αυτό το επιθυμούσε.

Ασφαλώς, το Δ.Σ. και το προεδρείο του δεν είναι το παν στη λειτουργία και την αγωνιστική δράση του σωματείου. Αλλά δεν είναι και αμελητέος ο ρόλος τους στη φυσιογνωμία της ΕΛΜΕ και στην οργάνωση της πάλης. Πάνω απ’ όλα, είναι στο χέρι, τη διάθεση και την ψυχή κάθε συνάδελφου, παραμερίζοντας τη λογική της ανάθεσης, να επιβάλει την αγωνιστική κατεύθυνση, να αναδείξει την ΕΛΜΕ μας στο σωματείο που χρειαζόμαστε και που μας αξίζει.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ της 20ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗ Γ.Σ. ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ, 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ( 1ο ΛΥΚΕΙΟ, 13.00)

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΣΤΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ-ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ, 12/12/2013

Τηλ. Επικοινωνίας 6933387677, 6973497770, 6974438720

ΘΑ ΑΛΥΣΟΔΕΘΟΥΜΕ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ Ή ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ;

ΔΗΛΩΣΗ της  ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ  ΦΑΤΟΥΡΟΥ και του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

εκπροσώπων των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων στο ΔΣ της ΟΛΜΕ και του ΚΕΜΕΤΕ

ΘΑ ΑΛΥΣΟΔΕΘΟΥΜΕ  ΣΤΗ  ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ  ΚΑΙ ΤΩΝ  ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ

Ή  ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ  για  την  ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ;

 ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ – ΛΑΣΤΙΧΟ,  ΧΩΡΙΣ  ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟ  ΑΠΟ  ΣΧΟΛΕΙΟ  ΣΕ  ΣΧΟΛΕΙΟ, ΦΤΩΧΟ, ΣΚΥΦΤΟ, ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟ

 ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ

·         Σαρώνουν μισθούς και εργασιακά δικαιώματα

·         Ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία

·         Καταργούν κάθε κοινωνικό αγαθό

·         Μετατρέπουν τη χώρα σε  νεοαποικία  των  δανειστών - Τα δίνουν όλα στο κεφάλαιο και  τον ιμπεριαλισμό

·         Καταστρατηγούν δημοκρατικές ελευθερίες και εντείνουν την καταστολή

·         Μισθοί πείνας, Αύξηση ορίων συνταξιοδότηση,  Συρρίκνωση  του  εφάπαξ, Ελαστικές εργασιακές σχέσεις

·         Αύξηση ωραρίου

·         Υποχρεωτικές  μεταθέσεις – μετακινήσεις

·         Αξιολόγηση - διαθεσιμότητες  και  απολύσεις  προ  των  πυλών

Δύο χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι φεύγουν απο το Δημόσιο, μέχρι το τέλος του 2012,  ενώ έως το τέλος του 2013 θα βρεθούν στην έξοδο άλλοι 25.000 και 150.000 μέχρι το 2015, όπως προβλέπεται από το υποδουλωτικό Μνημόνιο 3 (ν. 4093/2012). Θα τεθούν σε διαθεσιμότητα 27.000 υπάλληλοι («επίορκοι» και «σε διαθεσιμότητα») για ένα χρόνο, αμειβόμενοι με το 75% των αποδοχών και εάν δεν έχουν μετακινηθεί σε άλλη θέση εντός του 12μήνου, θα απολυθούν.

Άρση του αμετάθετου. Άνοιξαν το δρόμο για τις απολύσεις των εκπαιδευτικών

                                 και την κατάργηση της μονιμότητας!

 «Υποχρεωτικές μεταθέσεις, ανεξάρτητα  από  την  οργανική  θέση, με απόφαση υπουργού. Οι εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στο εξής θα μετατίθενται για το συμφέρον της εθνικής οικονομίας και την ποιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος και με δαπάνη του Δημοσίου από σχολείο σε σχολείο σε όλη την επικράτεια, ανεξαρτήτως βαθμίδας εκπαίδευσης και οργανικής θέσης, με απόφαση του υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού.»

Με την παραπάνω διάταξη [που ψηφίστηκε με τις 153 μαχαιριές στην πλάτη του λαού] άνοιξαν το δρόμο για κατάργηση δικαιωμάτων δεκαετιών: Πρώτα - πρώτα η άρση του αμετάθετου και οι υποχρεωτικές μεταθέσεις, δεύτερον είναι ηλίου φαεινότερο ότι με αυτό τον τρόπο δρομολογούν την κατάργηση της μονιμότητας και τρίτον  βρήκαν «λύση» για να προχωρήσουν στις απολύσεις εκπαιδευτικών. Οι συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολείων είναι πάλι προ των πυλών και η συγχώνευση εκατοντάδων τμημάτων σε όλη τη χώρα εν μέσω διδακτικού έτους είναι καθημερινή πρακτική. Η αύξηση του ωραρίου μας είναι θέμα χρόνου. Η αύξηση των μαθητών κατά  τμήμα  είναι θέμα χρόνου. Η τεχνητή δημιουργία πλεονάζοντος προσωπικού είναι σε εξέλιξη. Η αξιολόγηση -σαν εργαλείο απόλυσης, υποταγής, μισθολογικής καθήλωσης και χειραγώγησης- έρχεται. Με την «αρωγή» της «αξιολόγησης» οι μακελάρηδες των δικαιωμάτων και κατακτήσεων του ελληνικού λαού διαμορφώνουν ένα εργασιακό τοπίο βαρβαρότητας που κρατά τους εκπαιδευτικούς όμηρους του διοικητικού μηχανισμού και της κυβέρνησης, χωρίς δικαιώματα και σκυφτούς μπροστά σε μια αυταρχική εξουσία. Οι εκπαιδευτικοί, βορά πλέον σε κάθε επίδοξο διώκτη τους, από τους τροϊκανούς εσωτερικού και εξωτερικού, ως και κάθε «αγανακτισμένο» ή παραπονούμενο γονέα ή τοπικό «άρχοντα», ανά πάσα στιγμή θα είναι προς «τύλιγμα σε μία κόλα χαρτί»! Το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» της Χούντας έχει αντικατασταθεί από το δόγμα «win – win», δηλαδή «αποφασίζουμε γρήγορα και αιφνιδιαστικά», παρακάμπτοντας ακόμα και αυτές τις διαδικασίες του αστικού κοινοβουλίου, με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) και Πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ).

Οι δημόσιοι υπάλληλοι, επομένως και οι εκπαιδευτικοί, είναι πλέον όμηροι  της  διοίκησης  και  του  αυταρχικού αστικού  κράτους,  αφού  επικρέμεται  πάνω  από  το κεφάλι  τους  η δαμόκλειος  σπάθη της  απόλυσης  γενικά και  ειδικά  της  «αργίας»  και της  «δυνητικής αργίας» σε  περίπτωση «πειθαρχικής ποινής». Αν κάτι είχε απομείνει στους εκπαιδευτικούς, που να τους παρακινεί να δώσουν  το ψυχικό τους υστέρημα   στη μόρφωση των μαθητών τους, ήταν η σχετική ασφάλεια και ισορροπία που τους έδινε η μονιμότητα της εργασίας τους.

Αν δεν κινητοποιηθούμε τώρα, αν δεν ενώσουμε τις δυνάμεις  μας  με  τους  συναδέλφους  στους  Δήμους και  τους συναδέλφους μας  που κινητοποιούνται  σε  διάφορα  υπουργεία, δεν καταλαβαίνουμε ότι σε λίγο θα κυριαρχήσει ο κανιβαλισμός και στον κλάδο μας;

Γενικός ξεσηκωμός τώρα. Άμεσα γενικές συνελεύσεις και αποφάσεις για ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ, για τη μη εφαρμογή και  κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων, για τη συνολική ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε ΑΔΕΔΥ - ΓΣΕΕ, η πλειοψηφία των ΟΛΜΕ – ΔΟΕ  δε θέλουν και  δεν μπορούν.  Οι   εργαζόμενοι  πρέπει  να  πάρουν  τον  αγώνα  και  την  τύχη στα χέρια  τους,  Άμεσα  πρέπει να  γίνουν  γενικές συνελεύσεις στις ΕΛΜΕ  και  να  αποφασίσουν  ένα  καλά  οργανωμένο  αγώνα  διαρκείας, με  πολυήμερες απεργίες  και  πολύμορφες   κινητοποιήσεις,  σε  συντονισμό με  όλους  τους  αγωνιζόμενους  κλάδους.  Επίσης  απαιτείται  ο συντονισμός  των ΕΛΜΕ  πρωτίστως  του  Λεκανοπεδίου,  αλλά και των ΕΛΜΕ ανά περιφέρεια, για την απόφαση και υλοποίηση  -με όλους τους  πρόσφορους  πολιτικοοργανωτικούς  τρόπους-  της παραπάνω κατεύθυνσης.

Η  σημερινή  άρνηση  της πλειοψηφίας  του  ΔΣ  της ΟΛΜΕ [ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ] να  αποφασίσει  τη διενέργεια Γ.Σ. και Γ.Σ. Προέδρων αποδεικνύει ότι σε μια κρίσιμη για τον κλάδο στιγμή ο κυβερνητικός  συνδικαλισμός κάθε απόχρωσης  αποτελεί  τον  καλύτερο  σύμμαχο  της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής, της πολιτικής της ΕΕ και  του ΔΝΤ.

ΑΘΗΝΑ, 20  ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ  2012